fbpx

Fien Vermeulen over vriendschap

Vriendschap is een begrip gebaseerd op liefde en wederzijds vertrouwen. Onze vrienden zijn de personen die ons steunen door dik en dun en die als eerste aan onze deur staan wanneer we ze nodig hebben. In tijden van geluk maar, ook in tijden van ongeluk. WENDY-expert Fien vermeulen vertelt over de band met haar beste vriendinnen.

Mijn beste vriendinnen

Zeven zijn het er. Zeven beste vriendinnen voor wie ik de wereld zou geven. Mijn zus Dorka is er een van. We kunnen elkaar letterlijk in de haren vliegen (er was ooit een incident waarbij ik op haar hoofd sloeg met een theelepel en zij mijn haren voor een deel afknipte) maar we begrijpen elkaar zonder woorden. Zij is de belichaming van onvoorwaardelijke liefde voor mij. Van rotsvast kunnen vertrouwen als ik het niet meer uit mezelf kan halen.

Caro ken ik al sinds de peuterklas. Ik kan een hand vol zijn en zij een Duracell konijn op speed, maar in al die jaren is er nooit een misverstand geweest. Noem een situatie op en we hebben het samen meegemaakt, goed en slecht, maar nooit één verkeerd woord. Caro is bijzonder. Er is niemand die zo zelfreflecterend of gedisciplineerd is.

En dan Carlijn, die me zo inspireert om alleen te durven zijn. Een volledige vrouw, onafhankelijk zonder afstandelijk te zijn. Wij zijn zo verschillend, dat hou je niet voor mogelijk. Toch kunnen we samen zo hard lachen dat we snurken, accepteren we van elkaar dat we soms even afdwalen, komen we soms zo dicht bij elkaar dat het teveel is en vinden we elkaar vooral, altijd en waar dan ook, weer terug.

Met Whitley ben ik vuur met vuur. Dat brengt de mooiste dingen. De heftigste emoties die we delen, de stalk rituelen waarbij we stiekem langs de huizen van onze dates rijden, de mooiste herinneringen en we kunnen kibbelen als een getrouwd stel. Whitley is eerlijk. Soms niet over alle kleine dingen, maar recht voor de raap en voor niemand bang.

Jacky is mijn jongste vriendin. Ze verhuisde uit Emmen en kwam naar Amersfoort. Ook al was het geen liefde op het eerste gezicht, toen de vonk oversloeg belden we allebei onze moeders op om te vertellen dat we een nieuwe vriendin hadden gemaakt. Met Jack beleef ik de leukste avonturen. Grenzen aanvoelen en aangeven, zij zal zichzelf daarin niet als een ster omschrijven, maar ik wel.

Last but not least: Donja en Berber. Mijn kankervriendinnetjes. Donja ontmoette ik 7 jaar geleden in een jongerensteungroep. Iedereen moest iets delen. Ik huilde, als enige nog kaal, dat ik mezelf zo lelijk vond. Iedereen was stil, en zij zei: ‘ach, je lijkt nu op een pot. Maar het groeit ook wel weer aan’. Nuchtere, lieve Donja. Samen ontmoetten we Berber na haar hersentumoroperatie. Iets jonger, maar zo wijs. Puur, onverschrokken en niet gek te krijgen.

Welke rol spelen vriendschappen in je leven en hoe onderhoud jij die?

Deze vraag stelde iemand mij op Instagram. Ik vond het een waanzinnig mooie vraag, vooral omdat het voor mij een vrij grote struggle is. Een onderdeel van de survival die het leven is, waarin je jezelf zo tegenkomt. Begrijp me niet verkeerd, ik zie in hoe gezegend ik ben met mijn vriendschappen. Of ze er nou al 28 of 7 jaar zijn, deze vrouwen zitten vast in mijn hart. Naast deze zeven liefdes, heb ik er nog een heel aantal. Die waardeer ik overigens net zo erg. En dat is precies onderdeel van het probleem, en het antwoord. Met mijn vrienden en vriendinnen deel ik. We vieren, lachen en huilen. Ik heb ze nodig. We vullen elkaar aan – en ik voel vanuit hen een enorme onvoorwaardelijkheid. Dat geeft bij mij een bepaalde druk soms.

Vriendenlijstje

Ik ben als de dood dat ik niet goed genoeg ben als vriend. Dat ze bij me weggaan als ik niet voor alles kom opdraven, niet elke week kan afspreken, of niet terugbel omdat ik te moe ben of naar mijn mening teveel zeur over dingen die ik moeilijk vindt. Dus hield ik het, ondanks de diepgang, toch vaak voor mezelf. Dan moesten ze het uit me trekken als het ware. Zeker nadat ik beter geworden was van kanker, wilde ik niets meer verliezen dat me zo lief was. Ik durfde geen ‘nee’ meer te zeggen. Maar van elke weekend dag een vierdelige vriendinnendag maken, dat redde ik helemaal niet. Ik werd er doodongelukkig van. Zij ook, want ik cancelde steeds vaker. Deed beloftes die ik niet kon waarmaken. Maakte van alles combiafspraken onder het mom van: dat is toch gezellig. Het werkte niet. Ik stortte er bijna van in. Het was Whitley die uiteindelijk tegen me zei: “Fien we houden van je, maar wat je doet is niet vol te houden en niet fijn. Stop ermee. Je houdt van lijstjes maken, maak eens een vriendenlijstje.”

In mijn hart wist ik het altijd al, maar ik wilde niemand kwetsen. Ik heb voor mezelf opgeschreven wie ik het liefst wekelijks zie en bij welke vrienden het ook prima is als we elkaar eens in de maand zien. Omdat ik snel het overzicht verlies, heb ik elke maand een herinnering in mijn agenda staan en wissel ik af met wie ik afspreek. Ook ben ik duidelijker gaan aangeven hoe ik me voelde, wat een ander aan me heeft en wat ik aan kan. Dat werkte verbazingwekkend verhelderend en fijn. Kwaliteit boven kwantiteit. Verantwoordelijkheden nemen. Gewoon eens videobellen in plaats van het hele land afscheuren.

Daarnaast heb ik, omdat ze me allemaal zo lief zijn, een van de engste dingen ooit gedaan. Ik heb ze allemaal gevraagd, waarom ze vrienden met mij zijn. Wat ze lastig aan me vinden en waarom ze van me houden. Ik kwam erachter dat het gevoel van ‘niet goed genoeg zijn’ iets is dat bij mij hoort. Dat ik mezelf aanpraat en dat ik daardoor gekke dingen ga doen om anderen maar te pleasen op een manier die ze vaak juist irritant vinden, of ze juist soms even wegdrijft. Dat ze van me houden vanwege eigenschappen die ik mezelf nooit had durven toebedelen. Het waren mooie gesprekken. Verbindend en kwetsbaar op een manier die niks te maken had met rouw, verlies, verdriet of dood. Het bracht ons nog dichter bij elkaar dan we al waren en het gaf me rust.

Waarom deel je dit, vraag je je misschien af. Ik vind het leven een grote survival en dat kun je absoluut niet alleen. Vaak is het moeilijk om toe te geven dat je in je eentje iets niet compleet kunt volbrengen, maar het is niet anders. Je hebt anderen nodig, met hun overlevingsskills waar je van kunt leren en op kunt leunen als het nodig is. Om je wereld mooier te maken. Te ontwikkelen. Te ervaren. Te kunnen houden van. Verrijking. Alleen is er een soort randje waar je constant op balanceert. Zoals elke relatie, moet die van een vriendschap, gelijkwaardig zijn. Anders wordt het een voedselketen in plaats van een team. En my god, wat ben ik blij met de mensen waarmee ik het mag doen.

vriendinnen

Fien, Caro, Whitley

vriendinnen

Donja, Fien, Berber

Dit voorjaar verschijnt het boek van Fien: ‘Hoe word ik een Survivor… wat een schijtwoord’

Volg ook het inspirerende Instagramaccount van Fien

View this post on Instagram

Mis al deze dingen met al deze lieverds💛

A post shared by Fien Vermeulen (@fienvermeulen) on

Lees ook:

Fien Vermeulen over wendbaar en krachtig zijn

Fien Vermeulen over samen zijn met haar moeder bij kanker

 

 

 

5 tips om nu gelukkig te blijven in je relatie

We zitten behoorlijk op elkaars lip deze dagen. Het kan dus een uitdaging zijn om het goed te houden met je partner nu we op elkaar aangewezen zijn. Onze gelukspsycholoog en WENDY-expert Josje Smeets geeft vijf tips die helpen om nu samen gelukkig te blijven.

Er is niets zo uitdagend als het goed houden van een langdurige relatie. Om je heen zie je enerzijds steeds meer mensen die scheiden of uit elkaar gaan, terwijl er aan de andere kant steeds meer mensen in Nederland bewust single blijven. Hoe zit dat met jou? Heb jij een relatie waar de vonken nog van af spatten? Lucky you! Of ligt de werkelijkheid toch ietsje anders? Is het vlammetje uitgedoofd of hebben jullie steeds vaker discussies? Dat is naar. Zeker nu kan het een uitdaging zijn om het samen leuk te houden. Lees hier hoe jij langdurig gelukkig kunt worden of blijven met je partner.

1. Blijf in gesprek met elkaar. Hoe interessant die voetbalwedstrijd of serie ook is, het is super belangrijk om te blijven praten. Wat gaat er in het hoofd van je partner om? En wat in het jouwe? Alleen wanneer je elkaar begrijpt, kun je op elkaar inspelen en langdurig gelukkig blijven.

2. Doe ook dingen alleen. Zorg dat jij ook een eigen leven hebt. Je bent namelijk niet alleen de vriendin of vrouw van, maar ook nog die leuke vriendin, gezellige collega of sportief hardloopmaatje. Wanneer jij zaken voor jezelf doet, is het leven meer afwisselend. Daar word je blij van. Bovendien maakt het dat je elkaar wat te vertellen blijft hebben en dat houdt de relatie spannend. Het is nu wat lastiger om je eigen leven te behouden, maar ga af en toe bijvoorbeeld alleen wandelen, bel met vriendinnen of pik (online) een nieuwe hobby op.

3. Hou de seks leuk. Praat ook hierover. Maak er samen een projectje van. Intimiteit en passie is onlosmakelijk verbonden aan een liefdesrelatie. Steek hier tijd en moeite in. Bovendien maakt een stevige pot vrijen dat je gelukkiger wordt, je brein geeft maar liefst vier gelukshormonen af tijdens seks.

4. Blijf aardig. Zelfs al zit je elkaar op de lip of erger jij je al jaren aan die rondslingerende sokken; probeer over het algemeen je toon positief en optimistisch te houden. Heb het vooral leuk met elkaar. Natuurlijk mag je een keertje goed bekvechten, maar maak het daarna ook weer goed. Jullie zijn niet voor niets samen, geniet daarvan.

5. Onthoud keer op keer waarom je verliefd werd op je partner. Schrijf deze zaken op of vertel ze elkaar. Deze vorm van dankbaarheid draagt enorm bij aan ieders geluk.

Helpt al het bovenstaande niet? Ben je echt uitgekeken of heb je andere issues? Dan is het misschien toch tijd voor een break-up. Maar weet; een leven lang samen gaat niet over rozen. Geef het eerst een kans door te vechten, te praten en de ander te ondervragen.

Ik wens jullie een ‘happily ever after’.

Josje Smeets is GeluksPsychologe en eigenaar van HelloBetty.nl. In haar blogs adviseert ze jou tweewekelijks over alles dat gelukkig maakt.

Ben je benieuwd naar onze andere artikelen over gelukkig zijn?

Lees dan ook:

Lifehack to happiness: vriendelijk zijn maakt gelukkig

Seks maakt gezond (en gelukkig)

Goed nieuws: door dit eten leef je langer

Langer leven door de juiste dingen te eten. Klinkt fantastisch, toch? Vandaag delen we drie etenswaren die je helpen langer én gezonder te leven.

Allereerst is het belangrijk om je goed voor te bereiden. Straks weet je welke voedingswaren je het beste in huis kunt halen en vanaf dan is het een eitje.

1. Volkoren pasta

Het eten van meer vezels kan een beroerte voorkomen en toevallig zit volkoren pasta vol met vezels. Wanneer je slechts zeven gram extra vezels per dag eet, verklein je de kans op een beroerte met wel 7% per dag. Hiernaast is volkoren pasta ontzettend goed voor je hart!

2. Avocado

Deze favoriet komt steeds maar weer terugkomen en dat is natuurlijk niet voor niets. Uit onderzoek blijkt dat je vetpercentage kan dalen door het eten van avocado. Dit is vrij bijzonder, want er zitten veel (goede) vetten in avocado’s. Dit bewijst meteen dat vetvrije diëten niet altijd goed voor je zijn. Kies voor onverzadigde vetten in plaats van verzadigde vetten!

Avocado’s zijn niet alleen goed om vet te verliezen, maar zorgen er ook voor dat je langer vol zit en minder snel weer iets eet. Ten slotte zorgt de avocado er voor dat je bloedsuikerspiegel minder snel stijgt en dit heeft een positief effect op de vetopslag.

3. Walnoten

Uit onderzoek is gebleken dat walnoten je geheugen een boost kunnen geven. Dit komt doordat walnoten vol zitten met antioxidanten en omega 3-vetzuren. Uit de studie blijkt dat mensen die gemiddeld meer walnoten eten meer dingen onthouden. Ook kunnen ze informatie langer onthouden en sneller terughalen.

Chermaine over haar dubbele longtransplantatie: ‘Ik was 30 en wilde leven!’

Chermaine (33) onderging drie jaar geleden een dubbele longtransplantatie. Ze kampte met een ongeneeslijke longziekte, waardoor ze niet lang meer te leven had. Ze deelt haar verhaal om te laten zien hoe mooi orgaandonatie is én dat er uit negatieve dingen toch mooie dingen kunnen voortkomen.

Ongeneeslijke longziekte

Chermaine kwam er pas op haar 25e achter dat ze een heel zeldzame en ongeneeslijke longziekte had, genaamd pulmonale arteriële hypertensie (PAH). Het kan het beste omschreven worden als een plaatselijk verhoogde bloeddruk in de longslagader. En omdat de bloeddruk daar verhoogd is, wordt de rechterhelft van je hart opgeblazen. Uiteindelijk leidt dat tot hartfalen en een vroegtijdige dood. ‘Normaal gesproken leven mensen maar twee tot vijf jaar nadat ze deze ziekte krijgen. Doordat ik met kerst een kleine hersenbloeding kreeg en naar het ziekenhuis moest, kwamen de artsen erachter dat er iets mis was met mijn hart. Het bleek PAH te zijn; ik had waarschijnlijk nog maar een jaar te leven. Mijn wereld stortte helemaal in. Vervolgens ben ik naar een specialistisch behandelcentrum overgeplaatst in Amsterdam (VU). Daar zijn ze gespecialiseerd in de ziekte die ik heb. Zo begon mijn traject en ook de angst om te sterven.’

Slechte kwaliteit van leven

Door de medicijnen leek het beter te gaan, maar later kreeg ze toch weer klachten. ‘Ik werd vermoeider, kortademiger en mijn hartfunctie ging achteruit. Ik heb daarna een medicijnpomp gekregen die ik dag en nacht aan mijn lichaam moest dragen door middel van een onderhuids infuus. Dat deed zo veel pijn.’ Door deze klachten kon ze niet meer de deur uit, zelfs niet om haar hond uit te laten. De energie was weg. ‘Mijn kwaliteit van leven was heel slecht en mijn orgaanfuncties gingen achteruit. Uiteindelijk ben ik permanent in het ziekenhuis opgenomen met zeer ernstige hartfalen. Ik herinner me nog goed wat de artsen tegen mij zeiden: “We kunnen eventueel een gaatje in je hart maken en dan hopen we dat je de kerst nog haalt.” Het was toen al september en ik dacht: ik ben dertig en ik wil leven! Een dubbele longtransplantatie was de enige hoop die ik had.’

Nieuwe longen

Na twee weken lang gescreend en getest te zijn, kreeg ze het verlossende telefoontje: ‘Ik was geschikt voor een transplantatie! Er was weer licht aan het eind van de tunnel. Dat wachten op geschikte longen duurde voor mijn gevoel een eeuwigheid. Het was een kwestie van leven en dood en door dat besef werd de tijd mijn vijand. Maar het was het wachten waard. Na vijf weken kreeg ik dan eindelijk nieuwe longen. Zo gek. Er was mij een nieuw leven gegund. Mijn leven was gered, maar iemand anders moest daarvoor overlijden. Dat is een heel dubbel gevoel, maar ik was óók ontzettend dankbaar.’ Na de transplantatie werd ze zeven dagen in slaap gehouden, omdat ze te zwak was. Daarna bleef ze nog vier weken op de Intensive Care. ‘Ik heb toen een hartstilstand gehad en mijn organen lieten afstotingsverschijnselen zien. Een wonder dat ik dit overleefd heb. Ik kon niet van de beademing af en werd tijdelijk blind.’

Mezelf opnieuw leren kennen

Acht weken na de transplantatie ging het weer goed met haar en mocht ze eindelijk naar huis. Ze was er nog niet, want toen pas begon het grote revalideren. ‘Je moet je lichaam opnieuw leren kennen, want je vertrouwt je lichaam niet meer. Ik heb alles opnieuw ontdekt, dingen die altijd zo vanzelfsprekend leken. De eerste keer dat ik mijn hond weer kon uitlaten, was zo speciaal. Vaak heb ik het zwaar gehad, met revalideren, met mezelf, maar het heeft me wel gebracht waar ik nu ben. Inmiddels werk ik als onderzoeker in het ziekenhuis en doe ik onderzoek naar de ziekte die ik heb gehad. Mijn toenmalige behandelaars zijn nu mijn collega’s. Het voelt alsof ik dit traject moest afleggen om te komen waar ik wilde zijn.’

Levensles

Chermaine is gered van de dood en daar hield ze een belangrijke levensles aan over: ‘Je moet aan jezelf denken. Als je jezelf niet hebt, dan heb je niemand meer. Als jij zelf niet gezond bent dan kan je ook niks betekenen voor een ander. Het is vaak heel moeilijk om te zeggen wat je graag wil, waar je voor kiest en wat je belangrijk vindt. Maar als ik er niet meer was geweest, had ik dan wel alles gedaan wat ik graag wilde in het leven? Ik keek altijd naar de mogelijkheden. Het ging slecht met me, maar ik keek naar wat ik nog wel kon. Ik probeerde er gewoon het beste van te maken. Op een gegeven moment moet je ook accepteren dat dingen zo zijn. En als je dat kan dan ben je denk ik een heel eind.’

Boodschap aan mijn orgaandonor

‘Aan mijn orgaandonor zou ik graag willen zeggen: “Ik hoop dat je vindt dat je bij mij goed terecht gekomen bent en dat je vindt dat ik het waard ben om met jouw longen verder te mogen leven. Er is iets dat ons verbindt en je kan met mij mee genieten. Vaak denk ik aan jou als ik ademhaal, want dankzij jou ben ik er nog…”‘

Nieuwe donorwet

Per 1 juli 2020 komt er een nieuwe donorwet. Dan is iedereen vanaf 18 jaar die bij een Nederlandse gemeente staat ingeschreven, geregistreerd in het Donorregister. Het is belangrijk dat je zelf een keuze maakt. Geef je geen voorkeur aan? Dan komt er ‘geen bezwaar’ bij je naam en ben je in principe donor.

Klik hier voor meer power stories.

Heb jij ook een mooie powerstory? Stuur dan een mail met jouw verhaal naar online@wendymultimedia.nl.

Volg voor meer inspirerende verhalen het Instagram account @powerstoriesnl, powered by WENDY.

View this post on Instagram

Paul, de grote liefde van Bettina Leendertse, heeft MS. Bettina is zijn mantelzorger, maar het zorgen voor Paul ervaart ze niet als iets negatiefs. ‘Paul en ik zijn de laatste jaren voor zijn opname vrijwel dag en nacht samen geweest. Elke dag was een feest ondanks zijn achteruitgang. Ook al zaten we in een rollercoaster van zorg, hulpmiddelen en aanpassingen in huis, altijd hadden we het gevoel van: samen sterk. Het is voor mij niet moeilijk om gelukkig te blijven als mantelzorger. Ik heb de mazzel getrouwd te zijn met de liefde van mijn leven. Onze liefde, wederzijds respect én humor maken dat we intens gelukkig zijn. Ik heb diep respect voor mijn man dat hij zo kan omgaan met zijn beperkingen en vrijwel permanente achteruitgang. Het klinkt misschien gek maar door de MS zijn we gegroeid tot een fulltime samenwerkend koppel. We zijn totaal op elkaar ingespeeld. Paul hoeft me maar aan te kijken en ik weet hoe hij zich voelt. Ik wilde zelf voor mijn man zorgen, hoe het ook zou lopen. Na negen jaar fulltime mantelzorgen, moest ik de zorg overdragen aan MS Expertisecentrum Nieuw Unicum in Zandvoort. Maar ik ben blijven mantelzorgen: ik kook voor Paul, was zijn kleding en doe af en toe zijn lichamelijke verzorging zoals douchen. Als Paul zich redelijk voelt, komt hij twee middagen per week naar huis. Dat zijn echt geniet momenten. Pauls lichaam geeft totaal niet meer mee. Dus die middagen zijn voor mij echt krachttraining, maar dat heb ik er graag voor over. Onze droom was om samen te genieten van de leuke dingen van het leven. Samen zijn dag én nacht. Het is anders gelopen dan gehoopt. Ik onderneem nu helaas veel dingen zonder Paul, zelfs vakanties. Tegelijkertijd beseffen we dat, nu Paul bij Nieuw Unicum woont, we weer primetime momenten met elkaar hebben. Ik kan nu zijn echtgenote zijn in plaats van verpleegster. En ik kan energie opdoen. Ik slaap normale nachten en kan boodschappen doen zonder de angst te hebben dat er thuis iets met Paul fout gaat. #POWERSTORIES #verhalendelen #inspireren #MS

A post shared by POWERSTORIES (@powerstoriesnl) on