fbpx

Marlies redde haar huwelijk met relatietherapie (en lees hoe dat jou ook kan helpen)

Door: Rosa

Eigenlijk had Marlies (44) de moed al opgegeven: het was gedaan met haar relatie en zij was verliefd op een ander. Toch redde relatietherapie haar huwelijk. ‘Tegenwoordig koester ik juist de verschillen.’ Lees het verhaal van Marlies en waarom relatietherapie volgens hoogleraar Esther Kluwer echt werkt.

Marlies: ‘Een paar maanden voordat Eric en ik in therapie gingen was ik tot over mijn oren verliefd geworden op een andere man. Mij verbaasde het niet dat dat gebeurde. Eric en ik waren elf jaar samen, hadden twee kleine kinderen en ik vroeg me steeds vaker af wat we bij elkaar deden. Ons contact was oppervlakkig. Na een dag zorgen en werken hingen we uitgeblust op de bank, ieder in ons eigen wereldje. Hij met de krant, ik met een boek. Als we al praatten, was het over praktische zaken: wie de kinderen naar de crèche bracht of de boodschappen deed. Maar dromen, plannen maken, lachen? Als ik klaagde dat ik me een meubelstuk voelde en écht contact miste, haalde Eric zijn schouders op: we hadden het nu eenmaal druk. Dat ging gewoon zo, als je kleine kinderen had.’

Man in de sportschool

‘En toen was daar die man in de sportschool, die me wél zag. Die aan één blik voldoende had om te weten hoe ik me voelde. Met wie ik kon lachen en praten. Die hield van lekker koken en avontuurlijke hobby’s had. Mijn gevoel voor Eric leek totaal verdwenen. En toch knaagde er iets. Want ik wist: ooit was ik ook zo verliefd op hém geweest, veel verliefder nog. En als ik ’s avonds keek hoe mijn kinderen lagen te slapen in hun bedjes, dacht ik: ik ga toch niet voor de eerste de beste sportschoolman de levens van vier mensen totaal overhoopgooien?’

Oefeningen doen

‘Van de therapeute kregen we huiswerk, oefeningetjes om weer “in contact te komen met elkaar”. Zoals praten: om de beurt vijf minuten, over wat ons ook maar bezighield. De ander mocht alleen luisteren, écht luisteren. Vijf minuten duren lang. Zelfs ik vond het lastig ze vol te praten. En Eric helemaal. Toch hielpen de stiltes hem – er kwamen dingen in hem naar boven die ik niet had kunnen bevroeden. Zorgen over zijn werk, of iets over het vaderschap wat hij lastig vond. Ik meende dat we uit elkaar gegroeid waren omdat ik me wél had ontwikkeld en nadacht over dingen, maar hij niet. Daarin had ik me vergist. Ik had gewoon van alles aangenomen, maar er niet naar gevraagd. Ik leerde nieuwe kanten van Eric kennen, ging hem met nieuwe ogen bekijken.’

In de steek gelaten

‘Ook dacht ik dat Eric verdrietig was over mijn verliefdheid, maar hij bleek woedend te zijn. Hij voelde zich in de steek gelaten. Waarop ik een diepe verontwaardiging voelde: ik was juist gevallen voor de charmes van die ander omdat ik contact met Eric miste. Ik voelde me al eerder in de steek gelaten door Eric. “Waarom heb je dat nooit gezegd?” verweet hij me. Maar ik kon zó alle momenten opnoemen waarop ik had aangegeven contact te missen. En een sparringpartner, en gezelligheid. “O,” herinnerde hij zich, “dat is zo. Ik wist niet dat het zó diep zat.”’

Aanpassen

‘Het was de eerste opbrengst van de therapie: ik leerde Erics gevoelens niet in te vullen en Eric bagatelliseerde de mijne niet meer. Wat ik zo knettergoed vond, was dat de therapeute vooral keek naar wie wij als individuen waren. Wat waren onze persoonlijke behoeftes en hoe konden we daarin voorzien – samen of los van elkaar? En waarom waren wij ooit voor elkaar gevallen? Ik ergerde me weliswaar aan Erics rust en stilte, maar daarmee was hij wél de baken die mij als onrustige fladderaar met beide benen op de grond hield. Híj vond mij zo’n vrolijke, ondernemende meid. Nu we het daar toch over hadden: die meid miste hij, ik was veranderd. De sprankeling was verdwenen. Ik moest huilen: dit was precies het probleem. Ik vond het heerlijk om met vrienden uit eten te gaan en op pad te zijn, Eric trok zich het liefst thuis terug. Onbewust had ik me aangepast aan hem. “Dat bruisende in jou moet geleefd worden,” zei de therapeute. “Wat weerhoudt je ervan?”

Ik was als de dood dat we juist nog meer uit elkaar zouden groeien als ik vaker mijn eigen gang zou gaan terwijl Eric thuisbleef met de kinderen, maar het tegenovergestelde gebeurde. Meer ons eigen geluk najagen bleek het succesrecept. Zo werkt het nog steeds. Ik zit beter in mijn vel, voel me vrijer en dat maakt alles thuis vrolijker en lichter. Dat werkt aanstekelijk voor Eric. Hij kruipt uit zijn schulp en raakt geïnspireerd om ook vaker samen leuke dingen te doen. We hebben weer gespreksstof, zien en waarderen elkaar weer. Tegenwoordig koester ik de verschillen tussen ons, want die máken onze relatie.’

Zit jouw relatie net als die van Marlies ook in een dip?  Hoogleraar Esther Kluwer legt uit hoe relatietherapie jou ook kan helpen.

  1. U onderzocht waarom stellen vaak te laat voor relatietherapie kiezen. Wat zijn de barrières?

‘Erkennen dat het niet goed gaat in je relatie is toch nog een taboe. En het is lastig voor mensen. Uit onderzoek blijkt dat veel stellen uit elkaar gaan zonder relatietherapie te proberen, en als mensen er wel voor kiezen, is het vaak in een laat stadium, als de relatie al bijna niet meer te redden valt. Jammer, want uit internationaal onderzoek weten we dat relatietherapie bij tachtig procent van de stellen voor verbetering kan zorgen maar dat het het meest effectief is als mensen tijdig aan de bel trekken. Ergens hebben we toch nog het idee dat een relatie vanzelf moet gaan. We zoeken hulp bij de opvoeding, als we willen afvallen, op ons werk, maar niet voor onze relatie. Terwijl een relatie goed houden een van de meest ingewikkelde dingen kan zijn die we moeten doen in ons leven. Ik hoop echt dat het normaler wordt om hulp te zoeken, want scheiden is nogal een beslissing. Daarom vind ik het ook goed dat iemand als Wendy er openlijk voor uitkomt dat ze in relatietherapie is, zij is toch een rolmodel. Hetzelfde geldt voor Michele Obama, die in haar boek vertelt dat zij en haar man ook in therapie zijn geweest.’

 

  1. Wat kan relatietherapie ons leren?

‘De keuze om samen in therapie te gaan is al een goede stap; je laat dan aan elkaar zien dat je gemotiveerd bent om er samen uit te komen. Ik zeg niet dat elke relatie te redden valt, soms ben je allebei zo veranderd dat het samen niet meer werkt, maar relatietherapie kan zeker tot verrassende inzichten leiden en je kunt er samen beter uit komen. Maar ook als de relatie niet meer te redden valt, is therapie wellicht zinvol. Het is goed om alles geprobeerd te hebben. Scheidingen gaan gepaard met veel verdriet en eindigen geregeld in een vechtscheiding, wat voor kinderen erg schadelijk is. Therapie kan je inzicht geven in je eigen gedrag en leren hoe je beter met elkaar om kunt gaan.’

 

  1. In NRC schreef u: de eisen die we tegenwoordig aan relaties stellen, zijn enorm hoog. Moeten we onze verwachtingen temperen?

‘Dat de partner het inkomen verzekert of het huishouden bestiert, is allang niet meer voldoende. Hij of zij moet ook sparringpartner zijn, beste vriend en een gepassioneerde minnaar of minnares. We moeten precies de juiste gevoelens hebben en ons volkomen begrepen voelen. Dat is nogal wat. Het streven is op zich mooi, maar het hebben en houden van een goede relatie is daardoor tegenwoordig een behoorlijke opgave. Het zou helpen als we konden accepteren dat het erbij hoort om af en toe problemen te hebben. Nu denken we al snel: als het niet vanzelf gaat, is het niet goed en kunnen we er beter mee stoppen.’

 

  1. Tot slot: u onderzoekt wat ons gelukkig houdt in relaties. Hoe voorkomen we dat we bij de therapeut terechtkomen?

‘Oe. Dat is een heel grote vraag, en wat ons gelukkig maakt, is bovendien voor iedereen anders. Maar je kunt wel zeggen dat een gevoel van verbondenheid erg belangrijk is. In een relatie willen we ons gezien en gekend voelen. Het gevoel hebben dat we gewaardeerd worden en dat de ander ons liefheeft. Dat is ook wat centraal staat in Emotionally Focused Therapy, EFT, dat steeds populairder wordt in Nederland. Als je geen emotionele en seksuele intimiteit meer met elkaar voelt, wordt het lastig. Ook een bepaalde mate van autonomie werkt positief. Niet dat je volledig je eigen gang moet gaan, dan is er geen verbinding meer, maar het is belangrijk dat je in een relatie het gevoel hebt dat je jezelf kunt zijn en niet volledig bepaald wordt door de ander.’

Lees ook:

5 tips voor een gelukkige relatie

(Visited 1.580 times, 2 visits today)

MEEST VIEWED

Blije momenten met onze
wekelijkse nieuwsbrief