fbpx

Maatjes: Buddy Vedder en Carlo Boszhard

Multitalent Buddy Vedder leert graag van de grootheden van het vak. En een van hen, Carlo Boszhard, kan juist intens genieten van het aanstormende talent. Hoe de kunst van het bewonderen de basis bleek voor een door de lol geverfde vriendschap.

Het is een vak!

Carlo: ‘Ik zag een foto van jou met Babette van Veen, je moeder in GTST. En toen heb ik… hoe zat het nou?’

Buddy: ‘Er was een GTST-fandag en jij hostte die. Ben ik brutaal op je afgestapt, of ik een keer bij je mocht meelopen. Ik zag en zie jou als een groot voorbeeld. Je zei meteen…’

Carlo: ‘Kom maar langs! Ik heb mijn huiswerk gedaan en heb me in jou verdiept. Ik was begeisterd! Buddy is het grootste tv-talent dat we in Nederland hebben. Ik zie in jou heel veel dingen terug van de mensen van wie ik geleerd heb: Willem Ruis, Jos Brink, Bruce Forsyth. In veel dingen ben jij beter dan ik. Je danst waanzinnig goed, zingt geweldig, ebt een sterke timing. Jouw afscheidsvoorstelling van de frank Sanders Akademie: nou! Zo’n talent zie je zelden.’

Buddy: ‘Ik word hier dus altijd heel ongemakkelijk van, ik vind met jou werken juist leerzaam. Ik kreeg voor tv een quiz en dan zeg jij: |Ga bij het stellen van de vragen vertragen in plaats van versnellen. Neem de tijd, dan wordt het spannender.” Dat gebruik ik.’

Carlo: ‘Ik vind het heerlijk om te werken met talenten die weten wat ze willen. Er zijn al die mensen die met Instagram plots populair zijn, maar eigenlijk hoeven die niet zo veel te kunnen. Buddy doet juist heel erg zijn best. Hij weet dat het een vak is. Dan komt het aan op instelling, opvoeding, van nature iets kunnen. Hij wil er zo graag het beste van maken. Daarom wilde ik hem ook bij The Christmas Show. Als signaal naar de rest: dit is belangrijk. Hij straalt dat met zijn inzet uit.’

Buddy: (op Jos Brink-toon) ‘Het is een vak!’

Carlo: (nog even wat harder) ‘Het is een vak, mensen!’

Goede kameleon

Buddy: ‘Wat voor Carlo spreekt: hij vindt het niet moeilijk dat er nieuwe talenten opkomen, sterker: hij heeft ze een podium. Hij vecht ervoor om me in The Christmas Show te krijgen. Omdat hij denkt dat ik het als beste kan, maar ook omdat hij zo in elkaar steekt: hoe kan ik jonge mensen helpen?’

Carlo: ‘Buddy is een goede kameleon. Hij kan kleuren naar emoties en sferen. Ook privé, hij kan helemaal in een verhaal over musicals zitten en even later gaat het over Veronica Inside, hij schakelt met groot gemak.’

Buddy: ‘We lachen wat af.’

Carlo: ‘Jij doet me de hele tijd na.’

Buddy: ‘Da’s toch mooi dat het kan? Wij voelen elkaar als vrienden goed aan. Ik weet gewoon dat hij tijdens een fotoshoot ergens zijn geduld gaat verliezen. Dus zeg ik van tevoren al: “Wees eens aardig tegen de fotograaf.”’

Stiekem heel lief

Carlo: ‘Nou ja, wat je zegt, we zijn echt wel goede vrienden geworden. Dan gaan we lekker eten bij Wagamama en in de verlenging laten we onze voeten masseren door, eh…’

Buddy: ‘Thaise vrouwtjes.’

Carlo: ‘Heerlijk! Maar serieus: onze vriendschap is voor mij een verrijking. Ik denk dat als ik Buddy niet had gehad, ik misschien wat zuurder was geweest. Het is zo mooi om zijn Begeisterung te zien, hij maakt me ook weer zo enthousiast. Dat ik denk: o, ja! Hij raakt een jeugdsnaar in mij. Ik praat dan over mijn vriend Herald, hij over zijn vriendin Ginny en dat houdt mij jong.’

Buddy: ‘Carlo geeft mij iets wat ik soms nog wel nodig heb: vertrouwen. Op het juiste moment kan hij zeggen: “Vertrouw gewoon op je talent.” Simpel, maar doeltreffend. Stiekem is Carlo heel lief.’

Carlo: ‘Maar dat weet niemand! Ik heb een soort… nou ja, als je heel lang bekend bent, raakt er altijd wel een steekje los. Jos Brink kon snel pinnig worden als-ie zag dat iemand niet zijn best deed. Die kon je het ene moment omhelzen als zijn verloren zoon en dan ineens weer met een straks “halló!” voorbijlopen.’

Buddy: ‘Maar dat heb ik bij jou nooit gehad.’

Carlo: (mijmerend) ‘Jos was zo waanzinnig. De beste show host die we ooit hebben gehad. Een ras-entertainer. En ik zie dat terug bij Buddy. Ze mogen bij de Frank Sanders Akademie oprecht blij zijn zo’n groot talent te hebben voortgebracht.’

Vanaf 2015 is het een traditie: The Christmas Show in de Ziggo Dome. Dit jaar speelt een sterrencast Assepoester en het kerstbal op 22 (drie shows) en 23 december (2 shows). Acteur, danser, zanger en presentator Buddy Vedder (24) speelt Prins Noah, en presentator, tv-maker en musicalster Carlo Boszhard (49) is de verteller. Carlo is met Maurice Wijnen het grote creatieve brein achter het spektakel. Meer info: christmasshow.nl

 

 

 

Antoinette Beumer en dochter Julia over hechte band

Regisseur Antoinette Beumer (55) en dochter Julia (20, levensgenieter) zijn geen échte ‘maatjes’ (‘dat zou toch heel gek zijn?’), maar hebben wel een hechte band, die zich kenmerkt door openheid en vooral veel liefde. Antoinette debuteerde afgelopen januari met de roman Mijn vader is een vliegtuig.

Tweerichtingsverkeer

Julia: ‘Een vriendin van mij vindt dat ik precies dezelfde blik in mijn ogen heb als mama als ik mensen bekijk, in een koffietentje of zo. Ik kan echt een beetje staren, en dat heb ik van mijn moeder.’ Antoinette: ‘Maar ‘vriendinnen’ zijn we niet, dat zou ik zelfs ongezond vinden.’

J: ‘Ik kijk tegen mijn moeder op en zie haar als voorbeeld. Ik deel vaak dezelfde dingen met mijn vriendinnen als met haar. Maar bij vriendinnen doe ik alsof ik alles onder controle heb, mijn moeder vraag ik om advies.’
A: ‘Vier jaar geleden overleed mijn moeder. Haar dood was de aanjager van mijn roman over familie en moederschap die binnenkort uitkomt. Het gaat over een vrouw die instort en op zoek gaat naar de oorsprong van haar angsten. Het is deels autobiografisch, maar ik heb ook veel verzonnen. Dat leek me wel zo gezond.’

Antoinette Beumer regisseerde o.a. de films De gelukkige huisvrouw (2010) en Soof (2013). Ze is de zus van actrices Marjolein Beumer en Famke Jansen. Begin 2018 verschijnt haar debuutroman Mijn vader is een vliegtuig, die deels is gebaseerd op haar eigen jeugd. Meer informatie: lebowskipublishers.nl” ]

Naar buiten gekeerd

A: ‘Toen Julia net was geboren, heb ik urenlang naar haar liggen kijken, en zij naar mij. Het was alsof ik mijn zus Marjolein had gebaard, alsof ik haar al kende. Haar eerste levensjaar was ze zó zoet en rustig, als een soort boeddha. Haar oudere zus Rosa was wat jaloers, maar Juul liet dat gewoon over zich heen komen. Na een jaar was dat stille voorbij, en werd ze veel aanweziger. Juul houdt van mensen, ze is naar buiten gekeerd. Toen ze twee jaar was, zaten we in een verbouwing. Stond zij dolblij elke dag de werkmannen op te wachten.’

J: ‘Mijn moeder is passievol. Ze toont haar emoties uitbundig. Als ze vrolijk is, wordt iedereen dat ook, maar andersom krijgt ze ook de hele stad chagrijnig als ze een rotdag heeft. Ik lijk best op haar, we functioneren goed in gezelschap en zijn sociaal. We zijn hecht met elkaar, en dat werd sterker na mijn puberteit.’
A: ‘Toen Juul vijf was, ben ik gescheiden (van regisseur Joram Lürsen, red.). We hebben onze kinderen altijd samen opgevoed, maar op haar vijftiende kwam zij voltijds bij mij wonen. Daar ben ik achteraf ontzettend blij mee, het maakte onze band sterker en het was gewoon gezellig.’
J: ‘Ik ben best wel pro-scheiding. Ik geloof er heel erg in dat mensen uit elkaar moeten gaan als dat noodzakelijk is en je niet meer gelukkig bent. Binnen ons gezin was het een heel goede keuze, daarna werd
het voor iedereen gezelliger, ook toen er nieuwe partners kwamen. Ik vind het heel bijzonder en knap dat mijn ouders altijd zo liefdevol naar elkaar zijn gebleven.’
A: ‘Voor ons stond dat als een paal boven water. We wilden gezamenlijk blijven opvoeden, de zorg fiftyfifty doen. Het is waanzinnig dat dat is gelukt, Joram en ik zijn gewoon vrienden. We eten vaak met z’n allen, ook met mijn partner erbij (documentairemaker Maaik Krijgsman, red.).’
J: ‘Mijn vader noemt Maaik mijn “tweede vader”. We hebben een groep met z’n allen op WhatsApp.’

Kerst samen

J: ‘Mijn zus Rosa is vier jaar ouder en woont in Amerika om medicijnen te studeren. Mijn moeder en ik missen haar erg, maar ik vind haar beslissing nog steeds heel goed. Dit jaar zijn we met kerst met z’n allen. Dat is best bijzonder want behalve ik zit mijn familie veel in het buitenland, voor werk.’
A: ‘Ik verheug me er heel erg op, we gaan sowieso veel eten samen.’
J: ‘Ik kom uit een familie van sterke vrouwen. Laatst zat ik in de auto met mijn moeder en praatten we over het moederschap. Mama probeerde me uit te leggen wat een moederband betekent, nu mijn zus en ik niet meer thuis wonen. Het was een mooi gesprek, maar ineens zag ik een heel knappe jongen fietsen. En onderbrak ik haar dus even met de opmerking “Zo, hallo daar!”.’
A, lachend: ‘Ik had die jongen vlak daarvoor ook al gespot. Wat Juul zei, dacht ik. We moesten er allebei erg om lachen. We reageren vaak hetzelfde op situaties, observeren allebei heel sterk en voelen ons vrij bij elkaar. Ik denk dat we het overal over kunnen hebben.’

WIN: Het boek’ Mijn vader is een vliegtuig’

De bijna veertigjarige Eva lijkt alles te hebben: een mooi gezin, een succesvol bedrijf, en binnenkort het huis van haar dromen. Dan sterft haar moeder en beginnen de nachtmerries. Eva wordt steeds angstiger en raakt ervan overtuigd dat er gevaar dreigt voor haar en haar kinderen – langzaam maar zeker verliest ze haar grip op de werkelijkheid.
Ze gaat op zoek naar de oorsprong van haar angsten in haar vroege jeugd en ontdekt hiaten in haar geheugen. Als ze besluit contact op te nemen met haar vader die al 33 jaar in een psychiatrische inrichting verblijft, is dat het begin van een uitputtende en beangstigende ontdekkingstocht naar het verleden.

Wij mogen 5 boeken weggeven! Wil je kans maken? Stuur dan een mailtje naar online@wendymultimedia.nl o.v.v. ‘Mijn vader is een vliegtuig’

Ex-politieagente Nochtli en Jeremy zijn maatjes voor het leven

Nochtli Peralta Alvarez (25) werkte als politieagente toen zij op straat werd ontdekt. Inmiddels is ze fulltime fitnessmodel. Met ruim een miljoen volgers op Instagram is ze een van de grootste Nederlandse influencers. Ze is onafscheidelijk van haar vriend Jeremy Mettendaf (28), met wie ze haar passie voor fitness deelt.

Fastfood, snoep en ijs

Nochtli: ‘Het is zo’n wereld van verschil hoe Jeremy en ik nu leven en hoe dat in de eerste jaren van onze relatie was. We schransten wat af. Tijdens een avondje uit gingen we rustig eerst naar de KFC, dan langs de McDonald’s en namen we vervolgens in de bioscoop nog M&M’s, popcorn en frisdrank… En dat drie keer per week!’

Jeremy: ‘Op een gegeven moment woog ik 115 kilo. Ik was heel ontevreden over mezelf. Er moest iets veranderen. Van fastfood, snoep en ijs stapte ik over op groente, kip en vis, en in een jaar tijd viel ik twintig kilo af. Dat was mijn eerste doelstelling. Daarna ben ik in de sportschool gaan bouwen aan het lijf dat ik graag wilde hebben: gespierd en afgetraind.’

N: ‘Toen groeide ook zijn zelfvertrouwen en werd hij als persoon veel opener. Hij kreeg een positievere kijk op het leven. Ik vond hem vroeger al leuk, maar nu nog veel meer. We hebben tegelijkertijd onze leefstijl omgegooid. Ik danste altijd veel, maar moest stoppen omdat ik het te druk kreeg als politieagente. Ik wilde me graag fitter en energieker voelen: tijd om spieren te kweken. We volgden ieder ons eigen fitnessprogramma’s, maar gingen altijd samen naar de sportschool en verdiepten ons samen heel fanatiek in voeding en een gezondere leefstijl.’

J: ‘Het fijne is dat we elkaars houvast zijn. Door de progressie die Nochtli maakte, raakte ik ook weer extra gemotiveerd. En andersom. Je helpt elkaar. We hebben ook samen een opleiding tot personal trainer gedaan. Ik heb daarin nu mijn eigen bedrijf en Nochtli is succesvol met haar modellenwerk en als online influencer.’

Kleine cadeautjes

J: ‘Tien jaar geleden zagen we elkaar voor het eerst. Op een mooie zomerdag kwam ik in Zandvoort met mijn vrienden bij het strand aan. Nochtli was daar en keek net mijn kant op. Ik dacht meteen: wauw, die ogen! Zij was zestien en ik achttien. Als gelijkgestemden wil je dan toch een beetje bij elkaar in de buurt gaan zitten…’

N: ‘Correctie. Jíj wilde dat. Haha! Ik had al een jaar een vriend. Maar mijn vriendinnen waren wel single, dus die vonden zo’n groepje jongens wel leuk. Daarna spraken we vaak als één vriendengroep af en zo raakten Jeremy en ik bevriend. Hij is trouwens altijd heel netjes geweest.’

J: ‘Zij had al een relatie. Dan vind ik het ongepast om echte toenadering te zoeken. Ik vond haar meteen een superlief, leuk, open en eerlijk persoon. Als vrienden klikte het direct tussen ons. Ik was verliefd op haar, maar heb dat nooit laten blijken.’

N: ‘Ik merkte wel dat hij mij net iets meer aandacht schonk dan de anderen in onze groep. Hij gaf me soms ook lieve, kleine cadeautjes. Oké, dacht ik, interesting. Maar pas toen het uitging met mijn ex, gingen mijn ogen echt open voor Jeremy en werd ik hoteldebotel op hem.’

Donkere periode

J: ‘Nochtli was altijd een superpositief en vrolijk persoon, maar in 2014 kreeg ze een zware klap te verduren. Nochtli woonde nog thuis toen haar moeder overleed na een kort ziekbed. Ze kwam in een depressie terecht. Voor onze relatie was het ook enorm zwaar, omdat zij hierdoor haar gevoelens voor mij uitschakelde. Uiteindelijk is het haar toch gelukt om die donkere periode te boven te komen. Nochtli heeft de kracht om zelfs bij de grootste tegenslagen dankzij haar positivisme uiteindelijk haar schouders eronder te krijgen. Dat bewonder ik enorm in haar karakter.’

N: ‘Twee jaar lang was ik er slecht aan toe. Constant bezig met het gemis van mijn moeder. Ik wilde niemand in mijn buurt hebben en sloot ook Jeremy buiten. Het is fantastisch dat hij me niet in de steek liet.’

J: ‘Natuurlijk niet. Ik hou superveel van je. Ik dacht: ze zal niet altijd zo blijven en in de tussentijd ben ik er voor haar. Wij konden altijd al goed met elkaar praten en door ook in die moeilijke fase te blijven communiceren, zijn we nog dichter naar elkaar toe gegroeid. We zijn echt beste vrienden. We kennen elkaar door en door, en staan altijd voor elkaar klaar. In goede en in slechte tijden.’

WENDY #18 nu verkrijgbaar

Dit artikel is afkomstig uit WENDY, de Happy & Healthy editie. De editie ligt in de winkel van 17 januari t/m 6 maart. Je kunt de editie ook hieronder online bestellen. Wil je niets meer missen van WENDY? Neem een abonnement. Je kunt nu kiezen uit één van onze abonnementen: wendyonline.nl/abonnementen. 

cover

Geschreven door: Ernest Marx

 

Jan en Ish zijn maatjes voor het leven!

De vonk sloeg over toen Jan Kooijman (36) en Ish AitHamou (30) naast elkaar kwamen te zitten in de jury van So You Think You Can Dance. Ze begonnen te praten en zijn daar nooit meer mee gestopt. Hoewel ze ‘op papier’ heel anders zijn, kunnen ze alles met elkaar delen. En ze lachen samen, tot buikpijn aan toe.

Jan: ‘Ik zat in de jury van So You Think You Can Dance, Ish deed de choreografie. Ik vond zijn dansstukken mooi, maar verder was er weinig contact. Na drie jaar kwam Ish ook in de jury. Tijdens de audities sliepen we in een hotel, waar hij op de eerste dag bij mij aan de ontbijttafel schoof. We hadden meteen zo’n mooi, lang gesprek, dat ik dacht: dit gaat wel werken tussen ons.’

Ish: ‘Jan at zijn yoghurt met fruit, zoals elke ochtend. Ik was op dat moment bezig met mijn eerste roman, waar ik erg onzeker over was. Jan leek mij een geschikt persoon om mijn idee tegenaan te houden. Hij reageerde heel positief en was degene die zei: Ga ervoor. Hij heeft mij geboost op een moment dat ik in een dip zat en uiteindelijk is het boek een bestseller geworden.’

J: ‘Vanaf dat moment sloeg de vonk over. We waren een team. Ook binnen het jurykwartet, waar de andere collega’s vast weleens gek van ons zijn geworden. We hadden zo veel lol. Toen we voor de bootcamps van SoYou Think een tijdje in Spanje zaten, is Ish zelfs een paar dagen meegegaan op de gezinsvakantie die ik aansluitend had geregeld. Samen op vakantie gaan bleken we ook heel goed te kunnen.’

I: ‘ De laatste tijd hebben Jan en ik intensief gereisd voor ons programma Dance Around The World. Samen eten, slapen, autorijden. Alles is samen-samen-samen. Dan steken irritaties snel de kop op, maar met Jan gaat het heel makkelijk. Er is niets dat we hoeven te forceren. We voelen elkaar aan en weten wanneer we moeten lachen of juist even stil moeten zijn. Dat is heel fijn.’

[green_note title=”Vriend” text=”Jan Kooijman is voormalig danser, acteur en hij werkt als presentator bij de KRO-NCRV, waar hij komend seizoen onder meer te zien is in De Reünie en Dance Around The World. Het idee voor dit nieuwe culturele reisprogramma bedacht hij samen met Ish Ait Hamou, met wie hij in 2012 bevriend raakte tijdens de opnames van So You Think You Can Dance. Ish komt uit België en schreef sinds hij zijn carrière als choreograaf en danser vaarwel zwaaide drie bestsellers. ” ]

Verschillen verbinden

J: ‘Het grappige is dat we op papier totaal andere mensen zijn: ik ben Nederlands, Ish Vlaams. Ik hang geen geloof aan, hij is moslim. Zijn eerste taal is Frans, ik spreek Nederlands. Hij komt uit de hiphop, ik uit het theater. In plaats van die verschillen als een probleem te zien, beschouwen wij ze als iets moois. We benoemen ze, praten erover en gebruiken ze om te verbinden.’

I: ‘In de diepte hebben we ook heel veel raakvlakken. We delen de liefde voor dans, verhalen, creativiteit, muziek. Daar praten we vaak over, maar we voeren ook gesprekken over persoonlijke zaken: onze frustraties, onzekerheden, het vaderschap, grote vragen die we hebben. Jan en ik zijn geen typische kerels in de zin dat we onze emoties niet uiten. We doen juist niet anders.’

J: ‘Ik heb een stuk of zes, zeven goede vrienden die ik door en door ken, bij wie ik altijd terechtkan en met wie ik alles kan bespreken. Ish is er daar zeker eentje van. Ik vind het mooi dat Ish met weinig oordelen in het leven staat. Hij staat niet meteen met z’n mening klaar, maar stapt met een open blik op mensen af. Dat waardeer ik heel erg. En ik leer daar ook van.’

I: ‘Jan heeft mij veel bijgebracht over het belang van eerlijkheid. Hij durft op te staan voor wie hij is, wat hij denkt en wat hij voelt. Vroeger vond ik dat wat eng. Ik had daardoor nog weleens de neiging om mijn gevoelens of mening te onderdrukken. Door Jan zie ik in hoe belangrijk het is om het lef te hebben te zijn wie je bent. Dat probeer ik van hem over te nemen.’

J: ‘Het is niet alleen maar serieus tussen ons, want ik kan ook ongelofelijk met Ish lachen. Tot pijn in mijn buik aan toe. Zoals toen we in Zuid-Afrika waren voor Dance Around The World. We hebben uren de slappe lach gehad om een stamhoofd dat z’n microfoontje als een soort oortje in zijn oor had gestopt. Dat zijn momenten waarop wij niet meer bijkomen.’

I: ‘We zijn allebei heel druk en zien elkaar buiten de opnames van ons programma om niet elke week, maar Jan is een vaste waarde in mijn leven. We appen veel en ik laat Jan meelezen met mijn boeken. Soms geeft hij me tips: vergeet dit of dat niet. Andersom pitcht hij ideeën bij mij. We vullen elkaar op een mooie wijze aan.’