fbpx

WINNEN: tickets voor de Love Actually in concert shows

Love Actually in Concert komt naar Nederland, en jullie kunnen erbij zijn! In november wordt een van ’s werelds meest geliefde romantische komedies in vijf steden op HD-scherm vertoond en muzikaal even swingend als sfeervol begeleid door het Noordpool Orkest. Wij mogen tickets weggeven voor de Love Actually in Concert shows in Groningen (4x), Eindhoven (2x) en Nijmegen (2x). Super leuk!

Over Love Actually in Concert

Love Actually is een moderne klassieker die in ieders hart verankerd zit. De romantische komedie van regisseur Richard Curtis heeft een absolute sterrencast in huis. Het script is hartverwarmende vol liefde, tranen, een flinke dosis Britse humor en pakkende soundtrack vol (kerst)klassiekers en muzikale kwinkslagen. Verwacht uit de theaterstoel weg te worden geblazen als de band ‘All You Need Is Love’ inzet. Love Actually in Concert is het perfect opstapje naar de feestdagen. Een echte feelgood-avond vol energie, die je 100% met een grote glimlach verlaat.

Datums Love Actually in Concert

  • Maandag 18 november        Muziekgebouw, Eindhoven
  • Woensdag 20 november     MartiniPlaza, Groningen
  • Zondag 24 november          De Vereeniging, Nijmegen

WINNEN

Wil jij nou niks missen van dit romantische spektakel in Groningen, Eindhoven of Nijmegen? Reageer dan onder ons bericht met wie jij hier graag naar toe zou willen, en laat weten op welke locatie. Wie weet ben jij er in november bij!

Je kan tot 31 oktober meedoen met deze winactie.

Patricia van Haastrecht: ‘Zie iets negatiefs als een cadeau’

Jong, vastberaden en met maar één doel voor ogen: zoveel mogelijk mensen bereiken. Patricia van Haastrecht zat in het 9seizoen van The Voice of Holland. Ze heeft zichzelf overwonnen na een moeilijke periode en is door hard te werken haar droom aan het volgen. Zoals zij zelf zegt: ‘In alle shit zit eigenlijk een kans of cadeau, namelijk: een puzzelstukje naar echt geluk.’

Het begin

‘Ik heb een paar jaar lang een moeilijke periode gehad. Lichamelijk en geestelijk zat ik niet goed in mijn vel. Uiteindelijk zag ik in dat ik vooral mijzelf in de weg zat. Ik heb deze angst overwonnen en nu is het mijn kracht. Ik heb geleerd om die angst om te zetten in het zingen. Dat is precies ook wat ik wil overdragen aan andere mensen. Het is nu eigenlijk mijn inspiratiebron. Dat is echt super positief. Het heeft mij zoveel sterker gemaakt. Ook heb ik heel veel berichten gekregen van mensen die in hetzelfde schuitje zitten. Op deze manier hoop ik dat ik het juist voorbeeld kan zijn.’

The Voice

‘Na mijn auditie bij The Voice of Holland kreeg ik ontzettend veel reacties. Natuurlijk wist ik wel dat bij de vorige seizoenen sommige nummers of audities een enorm bereik hebben. Maar dat dat ook bij mij zou gaan gebeuren, dat had ik echt nooit verwacht. Ik heb zoveel lieve reacties gekregen van over de hele wereld. Ik heb heel erg gedacht: “Wauw, wat bizar dat ik ik dan ineens al die mensen bereik.” Ook nu heb ik nog contact met team Waylon, Waylon en zijn producer Justin. Ze willen echt dat ik op een goede plek terechtkom.’

Kansen

‘The Voice heeft mij zoveel kansen gegeven, er zijn veel deuren voor me opengegaan. Momenteel heb ik een supergave samenwerking bij Friendly Fire, een booking agency, die met erg goede artiesten werkt. Uit het niets hebben we bedacht om de sprong te wagen en een concert te geven. Binnen vier dagen was alles uitverkocht. Dat had ik nooit durven dromen. Nu zijn we zelfs naar een grotere zaal (tivoli) gegaan. Bizar! Daarnaast heb ik ook wel heel rigoureuze keuzes gemaakt. Zo ben ik gestopt bij Mamma Mia. De combinatie van mijn deelname aan The Voice en het spelen van 7 show in de week was al pittig. Na het programma heb ik dan ook in overleg besloten om te stoppen bij Mama Mia en mijn dromen te volgen. Toch moest ik van deze keuze wel even bijkomen. Opeens heb je niet meer de structuur van Mamma Mia en dat was zo raar. Ik moest gewoon wennen aan die vrijheid.’

Een volle zaal

Het feit dat er 1800 mensen in die zaal zitten, speciaal om mij te zien optreden, is toch een beetje raar. Ik merk dat ik dit ook best spannend vind, want ik kan mij nergens meer achter verschuilen. Maar van optreden word ik heel gelukkig, dus ik ben alleen maar blij dat er zoveel mogelijk mensen in de zaal zitten. Ik kan nog niet te veel verklappen, maar ik ga veel nummers zingen die een leidraad zijn geweest in mijn leven tot nu toe. Heel persoonlijk dus. Ik wil graag mensen kennis laten maken met wie ik ben. Speciaal voor de WENDY-lezers kan ik alvast een tipje van de sluier oplichten: Goodbye yellow brick road, van Elton John, maar dan in een totaal ander jasje. Dat nummer staat echt voor wat ik wil zingen.’

Boodschap

‘Als ik iedereen een boodschap mag meegeven zou dat zijn: zie iets negatiefs als een cadeau. Het kan iets heel moois zijn als je ernaar kijkt en er iets mee gaat doen. Ik probeer echt positief te kijken naar het leven en dat je moet geloven in jezelf. Dus wanneer iemand je tegenhoud in je dromen, doorgaan! Je dromen volgen is zo belangrijk.’

Dromen, over tien jaar…

‘Over tien jaar hoop ik een erkende zangeres te zijn in Nederland. Ik wil heel graag cd’s hebben uitgebracht en kunnen zeggen: “ik ga een concert doen in de Ziggo Dome” en dat deze dan ook is uitverkocht. En misschien ook een combinatie met theater? Theater is natuurlijk een groot deel van mij en het lijkt me heel gaaf om die twee werelden van pop en theater met elkaar te kunnen verbinden.’

Geluk

‘Ik ben het gelukkigst als ik het gevoel heb dat ik doe wat ik moet doen, zingen om mensen te bereiken. Als ik een liedje zing en ik zie iemand een traan wegpinken, dan kan ik zelf wel huilen van geluk. Dat is echt zo. Dat voel ik zo sterk. Dus dat is voor mij persoonlijk geluk.’

Win!

Voor het concert op 10 mei 2019 zijn nog kaarten beschikbaar, bestel je kaarten via deze link of doe mee met onze winactie. We mogen namelijk 2×2 kaarten weggeven voor haar tour. Stuur een mail naar winactie@wendymultimedia.nl en laat weten waarom jij hier graag bij wil zijn!

Deze artiesten kun je bewonderen tijdens de Vrienden van Amstel Live 2019!

Volgende week donderdag is het alweer zover: de Vrienden van Amstel Live 2019. Elf avonden lang staan de leukste artiesten op het podium van Ahoy in Rotterdam. Voor de 21keer opent de grootste Amstelkroeg van Nederland haar deuren. Maar welke artiesten staan er dit jaar op het podium? 

Een van de artiesten is onder andere onze lieve Maan. Ze treedt dit jaar voor het eerst op als hoofdgast. Ze vindt het een enorme eer om uitgenodigd te zijn. Ze kijkt dan ook enorm uit naar het samenzijn met alle leuke collega’s en de bijzondere samenwerkingen. ‘Ik ben natuurlijk al vaak gast geweest en heb vorig jaar bij Vliegende Vrienden ook al wat sfeer kunnen proeven, maar dit is natuurlijk wel een heel mooi begin van 2019 voor mij,’ zegt Maan. Samen met haar treden ook Anouk, DI-RECT, Jeroen van Koningsbrugge, Kraantje Pappie, Miss Montreal, Nick & Simon en Ronnie Flex op.

De concerten van de Vrienden van Amstel Live vinden dit jaar plaats op 17, 18, 19, 20, 21, 23, 24, 25, 26, 27 en 28 januari. Vorig jaar waren wij er ook bij! Benieuwd hoe het was? Lees ons sfeerverslag hier.

Leven na een aanslag: ‘Krankzinnig, maar de aanslag hoort bij je’

We hebben het inmiddels allemaal op het nieuws gezien: de aanslag in Manchester, waarbij zeker 22 mensen om het leven zijn gekomen en zeker 59 mensen gewond raakten. Een zelfmoordterrorist. We zien de beelden en het grijpt ons naar de keel.

Maar wat als je dit zelf hebt meegemaakt? Hoe heftig komen de beelden dan binnen? ‘Nog altijd kan ik er niet over praten zonder te moeten plassen. Het grijpt me naar de keel, zweethanden, mijn blaas speelt meteen op’, vertelde Ferry Zandvliet in een interview met Wendy van Dijk in het nummer dat eind 2016 verscheen.

Leven na de aanslag in Bataclan

Op vrijdag 13 november 2015 stond voor hem en vele anderen de tijd even stil. 89 mensen stierven in muziekcentrum Bataclan door een terroristische aanslag bij het concert van Eagles of Death Metal. Ferry, die met zijn vrienden Bob, Dexter en Frank de aanslag overleefde, blikte met Wendy terug op de verwerking van deze traumatische gebeurtenis.

Als de beelden van die vrijdagavond in een wirwar van scènes door zijn hoofd kruipen, hij ze terug haalt, krimpt hij letterlijk ineen. ‘Ons leven is voor altijd veranderd. Als ik een beetje weg zit te dromen, dan pats, komen die beelden terug. Dat liggen in die zaal. Het gevoel dat ik toen had raak ik nooit meer kwijt. Dat komt doordat in zulke situaties je reptielenbrein in werking treedt’, legde Ferry uit.

Oerinstinct

‘Het oerinstinct. Dat zit in je. Je wilt overleven, dus dat is ook goed, maar het zorgt er ook voor dat het altijd in je blijft zitten.’

‘Je moet je voorstellen: de Bataclan is net zo groot als Paradiso. Probeer jij maar eens binnen drie seconden iedereen op de grond te krijgen. Lukt je niet. Maar daar, tijdens die aanslag, gebeurde het wél. We waren allemaal even reptielen als het ware. Niemand dacht meer aan zijn vrienden, iedereen dacht alleen maar aan zichzelf: hoe kom ik hier uit?’

‘Ik dacht: joh, gaat wel weer’

Wendy vroeg: ‘Zijn het echt de beelden die nu weer opkomen?’ Ferry dacht daar even over na. ‘Goeie vraag. Ik denk het niet. Het is meer: het gevoel. Dat moet je niet onderschatten. Ik dacht: joh, gaat wel weer. Was niet waar. Toen: het zal een aantal maanden nodig hebben. Ook niet zo. Ik ben ook veel te snel gaan werken. Mijn gevoel zei: gewoon doorgaan met het leven. Maar ik had niet meteen weer fulltime aan de slag moeten gaan. Niemand legde mij dat ook op. Mijn baas en collega’s waren super lief, maar ik voelde zelf dat ik het zo moest doen.’

‘Een van de andere jongens ging halve dagen werken. Achteraf ben ik daar jaloers op. Thuis gaan zitten was ook geen oplossing geweest, maar ik had gewoon eerst rustig moeten beginnen. Even tijd nemen voor verwerking. Leren dealen met al die ups en downs. Dat móet. Zoals je móet gaan praten met een psycholoog.’

‘Die aanslag hoort bij ons’

Wendy: ‘En dan gebeurt er weer iets in de wereld, zoals in Nice en nu in Manchester. Dan schrik ik al zo erg, hoe moet dat voor jou zijn?’

Ferry: ‘Wij zitten nog midden in het verwerkingsproces. Hoe zeg ik dat goed? Die aanslagen, het hoort bij óns. Een krankzinnige gedachte. Ons leven is zo veranderd sinds november. Mijn hart zit in mijn keel als ik ’s ochtends wakker word en een site als nu.nl open en “brekend” zie staan, of “live”. Dan denk ik: o nee, niet weer! Dan besef ik des te meer hoe mijn naasten het moeten hebben beleefd, die avond, die gruwelijke gedachte: straks is hij dood.’

‘Ik dacht nog: het zal wel meevallen’

Wendy: ‘Weet je nog hoe jij zelf dacht toen?’

Ferry: ‘Ja, heel scherp. Ik dacht: dit komt meteen in het nieuws. Daarom heb ik onmiddellijk op Facebook gepost: mensen, er is geschoten, maar ik ben oké. Ook heb ik meteen mijn moeder gebeld. Ze schrok zich kapot, maar dacht gek genoeg ook: hij overdrijft wel vaker. Dat is de eerste gedachte die bijna alle mensen hebben: het zal wel meevallen. Je wilt het niet zien.’

‘Ik zie mezelf nog die bewuste avond nadat ik gevlucht was in een bar, met een glaasje water kijken naar CNN. Ik had het gevoel – hoe gek dit ook klinkt – dat ik iets kleins had meegemaakt. Maar toen ik de beelden van al die onrust en dreiging in Parijs zag dacht ik: is de wereld in oorlog? Dat kwartje viel heel traag. Je brein probeert je altijd eerst wijs te maken: dit is niet wat je denkt, dit zal heus wel meevallen.’

Overlevingsdrang

Wendy: ‘Je flipte niet? Je brein beschermde je?’ ‘Niet alleen mij’, reageerde Ferry. ‘Toen ze begonnen met schieten? Niemand flipte. Er was – na de eerste salvo’s – stilte. Je voelde massale angst. Het besef: dit is niet goed. Maar in mijn beleving was er vooral stilte.’

Wendy: ‘Heb je een gigantische overlevingsdrang meegekregen?’

Ferry: ‘Ja, na zo’n gevarensituatie zorgt je reptielenbrein ook daar weer voor. Ik wil nooit meer in een restaurant met mijn gezicht naar de muur zitten bijvoorbeeld, ik wil de uitgang kunnen zien. En bij concerten sta ik altijd dicht bij de nooduitgang, dat heeft mijn leven gered, daar ben ik van overtuigd.’

Zo’n gebeurtenis relativeert

Ferry was er nog niet, zei hij, maar hij was op de goede weg. Inmiddels durft hij zijn zegeningen weer te tellen. ‘Ik lijkt beter te weten wat ik wil. Ben meer aan het genieten. Ik hoor om me heen dat ik wat liever ben geworden, meer inlevend, heb ook weer contact met mensen die ik twee drie jaar niet gezien had. Het relativeert natuurlijk ook.’

‘Ik had mot met iemand, maar na zo’n gebeurtenis: joh, lekker belangrijk, waar ging dat nou over, laten we elkaar weer lekker zien. Een vriend van me zei: “Wat er nu met jou gebeurt past bij je. Jij haalt overal het positieve uit.” Zo is het.’

Beeld: Moon Jansen