fbpx

7 tips waarmee je beter spaart voor de studie van je kind

Door de afschaffing van de basisbeurs is studeren vanaf dit jaar een stuk duurder. Studenten kunnen voortaan wel meer lenen bij de overheid, maar als ouder wil je liever niet dat je kinderen met een grote schuld aan hun carrière beginnen. Veel ouders sparen daarom voor hun kinderen. Maar hoe pak je dat aan? Wij geven zeven tips als je gaat sparen voor de studie van je kinderen.

1. Begin vroeg

Hoe eerder je begint, hoe makkelijker het is om een flink bedrag bij elkaar te krijgen. Over geld dat je opzij zet als je kind nog een baby is, krijg je achttien jaar lang rente. Wacht daarom niet tot je kind halverwege de middelbare school is, maar begin zo vroeg mogelijk. Is je kind wel al wat groter, maar heb je nog niets gespaard? Het is nooit te laat om alsnog te beginnen.

2. Check of je het geld kunt missen

Sparen voor de kinderen is sparen voor de lange termijn. Doe dit met geld dat je voorlopig niet nodig hebt. Check of je financiële buffer groot genoeg is om eventuele tegenvallers op te vangen zoals ontslag of ziekte. Zo voorkom je dat je in slechte tijden de spaarpot van de kinderen moet aanbreken.

3. Maak maandelijks een vast bedrag over

Stel een vast bedrag in dat elke maand automatisch wordt overgemaakt. Neem als overboekdatum een dag kort na de storting van je salaris. Zo dwing je jezelf om consequent door te gaan met de opbouw van je spaarpot.

4. Kies je spaarrekening zorgvuldig of overweeg alternatieven zoals een deposito of beleggen

Kijk niet alleen naar de rente, maar ook naar de voorwaarden van een spaarrekening. Omdat je spaargeld voor de kinderen niet meteen nodig hebt, kun je ook kiezen voor alternatieven. Denk aan een spaardeposito. Daarop krijg je meer rente, maar het geld staat wel voor langere tijd vast bij de bank. Je kunt natuurlijk ook beleggen. Op de lange termijn levert dit vaak meer op dan een spaarrekening. Je loopt met beleggen wel meer risico. Ga niet zomaar op eigen houtje beleggen, maar win eerst advies in van een expert.

5. Of los extra af op je huis

Zo verlaag je je eigen kosten als de kinderen studeren. De extra ruimte die je dan hebt, kun je gebruiken voor een bijdrage in de studiekosten. Het grootste voordeel van aflossen is dat je voorkomt dat je elk jaar 1,2% vermogensbelasting moet betalen over de studiespaarpot. Er zitten wel haken en ogen aan extra aflossen. Een daarvan is dat je minder hypotheekrenteaftrek krijgt. Laat je hierover ook adviseren.

6. Zet een studiebijdrage op het verlanglijstje van je kind

Veel opa’s en oma’s sparen zelf al voor hun kleinkinderen, maar verjaardagen en feestdagen zijn een goed moment voor een extra bijdrage. Kinderen hebben vaak al heel veel speelgoed en het vinden van een leuk cadeau is voor veel ooms en tantes een opgave. Een bijdrage aan de studie is een waardevol cadeau voor de lange termijn.

7. Betrek je kind bij zijn of haar studiepot

Laat je kind regelmatig zien hoeveel je voor hem of haar opzij zet. Zo leert het hoe je spaart voor de lange termijn en wat het effect van rente is. Misschien krijg je je kind op een gegeven moment zelfs zover dat het een deel van het zakgeld of loon uit een bijbaantje in de spaarpot stopt. Zo sla je twee vliegen in een klap: je geeft je kind een goede start en je brengt het financiële vaardigheden bij waar het de rest van zijn of haar leven plezier van heeft.

Eerder gaf Henriëtte Raap van Wijzer in geldzaken onder andere 5 tips over het zakgeld van je kind.

Lees hier hoe je je kind om leert gaan met geld.

Als ouder wil je liever niet dat je kinderen met een grote studieschuld aan hun carrière beginnen.

Meld je aan voor de gratis spaarchallenge van PorteRenee

2019 wordt een rijk jaar. Zeker als je meedoet aan de gratis spaarchallenge van PorteRenee. Gratis en voor niks helpt zij je om van sparen een succes te maken.

Geef je doelen de aandacht die ze verdienen

Dit jaar gaan we niet meer balen van die (te) lege spaarrekening, we gaan er iets aan doen. En ik ga je helpen. Ik kan wel steeds vertellen dat die 100.000 euro die wij ooit bij elkaar spaarden, zo’n verschil in ons leven maakt nu. Omdat we geen hoge woonlasten (meer) hebben, omdat we minder kunnen werken, omdat we financieel de ruimte hebben om lekker te doen waar we zin in hebben, maar wat heb jij daaraan? Beter kan ik je uitleggen hoe jij dat ook kunt bereiken. Hoe groot je spaardoel ook is. De eerste 1.000 euro, een buffer van 10.000 euro of misschien wel op langere termijn die 100.000 euro. Het maakt niet uit. Sparen is sparen.

Je ontvangt 4 mails vol content over sparen

Als je je inschrijft voor deze challenge krijg je vier mails vol nieuwe content, speciaal voor jou. Voor de trouwe volgers: je hebt het op PorteRenee dus niet eerder gelezen. Bij iedere mail zit ook een video waarin ik je inspireer, motiveer en gouden tips en tricks meegeef. Je krijgt ook een huiswerkopdracht. Deze opdrachten helpen je op weg naar je spaardoel. Maak je huiswerk leuk. Schenk er een wijntje bij, prik een olijfje, misschien samen met wat leuk gezelschap. En word vooral blij van het vooruitzicht dat sparen dit jaar écht gaat lukken. Ik ga er alles aan doen om je (verder) op weg te helpen. Doe je mee?

Liefs, Renée

Waarom Renée niet spaart voor haar kinderen

Het is de Week van het Geld. Op scholen wordt kinderen geleerd hoe ze om moeten gaan met geld. Personal finance-blogger Renée (www.porterenee.nl) zegt: Spaar vooral niet voor ze. Dat helpt. 

Mijn schoonvader was zo lief om flink voor zijn zoon te sparen. Toen mijn man 18 jaar oud werd, mocht hij dat geld dan wijselijk uitgeven. Wat gaat hier mis? Ja, precies. De combinatie ‘wijselijk’ en ’18 jaar’. Op die leeftijd kun je nog niet met geld omgaan. Wat deed mijn man met het bedrag dat hij op zijn 18e verjaardag opeens tot zijn beschikking kreeg? Hij ging ervan reizen en volgde een intensieve cursus Spaans (dat leek hem goed om zijn vader van het nut van de reis te overtuigen.) Het enige wat hij nu nog kan zeggen in het Spaans is ‘Hallo’, ‘Hoe gaat het?’ en wat Spaanse scheldwoorden die hij van vrienden aldaar leerde. Hij spreekt net zoveel Spaans als mijn kleuterzoontje na een aflevering van Dora. Poef, daar ging pa’s spaargeld waar hij al die jaren voor krom had gelegen.

Piece of cake

Mijn man en ik zijn die hard-spaarders. Al jaren. Zo losten we al bijna 100.000 euro af op onze hypotheek, waardoor we nog maar een kleine 500 euro per maand betalen voor onze 2-onder-1-kap met vijf slaapkamers. We sparen moedig verder. Eerst die hypotheek weg, dan een pensioen bij elkaar sparen en nog wat extra’s zodat we niet tot ons 71e door hoeven te werken. Onze kinderen zijn 4 jaar en 11 maanden oud. Dus we hebben nog wel even de tijd voor zij zich gaan oriënteren op hogescholen en rijscholen. Tegen die tijd hopen we onze vaste lasten zo te hebben verlaagd, dat we veel meer dan nu overhouden van ons inkomen. Een hypotheek hebben we dan bijvoorbeeld niet meer. En dus kunnen we veel makkelijker onze bijdrage doen aan alle kosten die onze kids dan met zich meebrengen. Dat moet dan een piece of cake zijn.

Kijk, ik hoop dat mijn kids ooit gaan studeren. Als blijkt dat er in die koppies genoeg brains zitten en ze er zin in hebben. Ik studeerde zelf journalistiek en heb die studie, door de financieel rottige situatie waarin mijn ouders destijds zaten, zelf moeten betalen. Ik kon het geld lenen van de IB-groep, die nu DUO heet. Het gaf me nieuw bewustzijn over geld. Ik leende in totaal gedurende mijn 4-jarige studie zo’n 18.000 euro, die ik binnen drie jaar na afstuderen alweer af had gelost. De brief waarin stond dat ik schuldenvrij was, hing nog een jaar daarna te pronken op de koelkast.

Geen geld geven

Wat heeft me dat nou gebracht? Dat ik op jonge leeftijd al begreep hoe geld werkt. Dat er geen bodemloze put is waar je af en toe een greep uit kunt doen. Dat wat je leent terug moet. En dat rente betalen stom is. Ik pluk daar nu nog de vruchten van. Misschien klinkt het een beetje hard, maar ik gun mijn kinderen dat ook. Tuurlijk zal ik ze financieel ondersteunen. Maar hun studie betalen én de huur van hun Amsterdamse kamer én hun kant-en-klaar-maaltijden van de Appie? Nee, dank je de koekkoek. Ze zullen me er misschien om haten tegen die tijd, zoals ik er vroeger ook van baalde dat ik er financieel alleen voor stond. Een paar jaar later zullen ze zien wat ik nu ook zie. Dat geen geld geven, het grootste cadeau is dat ik ze kon geven.

Lees meer over geld, sparen en besparen op het blog van Renée: www.porterenee.nl en like haar facebook-pagina

 

Lees hier hoe je je kinderen leert omgaan met geld.

Jezelf gelukkig sparen

Journaliste Renée Lamboo raakte per ongeluk gefascineerd door personal finance. Ze schrijft een blog (www.porterenee.nl) over geld en geluk. Ze vertelt waarom ze eerst flink in de schulden moest belanden, voor ze besloot radicaal anders met geld om te gaan.

‘Hoe ik 100.000 euro spaarde’ 

Mijn ex en ik waren net uit elkaar en ik bleef na veel gedoe achter in ons oude appartement. Elke dag keek ik uit op het behang dat ik samen met hem uitkoos, ik kookte in de keuken waar we ooit zo met zijn tweetjes zo enthousiast over waren. En al was ik degene die de relatie beeindigd had en had ik me alweer halsoverkop in een nieuwe liefde gestort, toch deed dat zeer. Het was hartje crisis en het huis raakte ik aan de straatstenen niet kwijt. Als dat al ging lukken, moest ik rekenen op een verlies van zo’n 40.000 euro, waarschuwde de makelaar. Mijn ex had een bedrag achtergelaten maar dat dekte bij lange na niet die enorme schuld. Gelukkig had ik gedurende de jaren al extra afgelost. Maar toch, wat een geld!

Nieuw doel

Mijn lief en ik liepen op een dag in een natuurgebied. Hand in hand, hartstikke verliefd en toch niet zorgeloos. Het huis waar we inmiddels samen woonden, hing als een molensteen om mijn nek. Ik wilde vooruit kijken maar ik werd gedwongen in het verleden te blijven. In eerste instantie klaagden we vooral. Over de hele situatie en hoe klote het was. Want ook voor mijn nieuwe lief was dit niet hoe hij onze eerste tijd samen zich voor had gesteld.

 Mijn vriend stond opeens stil, pakte mijn handen en zei: ‘Misschien moeten we praten over wat we wel willen en onze aandacht daarop richten. Iets positiefs. In de hoop dat het ooit werkelijkheid wordt.’ We wandelden langs een paar prachtige vrijstaande huizen. Mooie tuin, trampoline in de tuin voor de kinderen, de geur van net gemaaid gras. We wandelden langs een droom van een toekomst. ‘Laten we daarvoor sparen,’ riep mijn man. ‘Voor ons eigen huis, later, ooit. We beginnen met een ton. 100.000 euro. Dan zijn we toch met onze toekomst bezig, ondanks de situatie.’

Het plan

Ik giechelde in eerste instantie alleen maar. 100.000 euro? Het bedrag was zo enorm, dat ik het me gewoon niet voor kon stellen. Wij, met onze doodnormale salarissen, een ton sparen? Maar ik gaf het een kans. Thuis maakten we een documentje aan op de computer, waarop we ons spaargeld bijhielden. We gingen ervoor. We werkten allebei als zzp’er en moesten er keihard aan trekken, maar er bleef genoeg over nadat de vaste lasten af waren geschreven. Meer dan we zelf dachten. We zetten zeker 1.000 euro per maand, per persoon weg. Plus alle extraatjes. Teruggave van de Belastingdienst, vakantiegeld, uitkeringen van auteursrechten op ons werk. We woonden in een goedkoop huis, deden niet al te gekke dingen. Verliefd waren we en we vonden picknicken in het park veel romantischer dan in een restaurant een pizza voorgeschoteld krijgen. We hadden niet zo veel nodig.

Het sparen werd een soort verslaving. We werden er blij van. Terwijl de wereld langzaam uit de crisis kroop en de woningmarkt aantrok, spaarden wij stug door. En toen was daar een koper. Een koper die veel te weinig geld bood, maar waar we ons wanhopig aan vast klampten. Dan maar voor een prikkie weg. Weg is weg. Het kostte me al mijn spaargeld, maar ik pakte het weer op. We spaarden verder en na 4,5 jaar was het zover. Ons doel was bereikt. We kochten geen vrijstaand huis, maar een ruime 2-onder-1-kap. Met openslaande deuren, een grote pergola in de tuin, vijf slaapkamers en ruimte voor die enorme eettafel waar ik altijd al van droomde.

Begin met sparen

Het huis kostte ons 265.000 euro. We betalen ruim 400 euro hypotheek netto, daar hebben we 158m2 meter voor. We hoeven nooit meer bang te zijn dat we ons huis niet kunnen betalen. Dat is een cadeau dat we onszelf hebben gegeven. En dat jij jezelf ook kan geven. Denk nu niet meteen: 1000 euro per maand is voor mij niet haalbaar. Niet meteen ‘nee’ roepen, niet meteen denken dat het niet kan. Iedereen kan dit. Op een eigen tempo. Als je maar een beeld voor ogen houdt. Of je nu spaart voor een huis dat je wilt kopen, of je nu aflost op je hypotheek, of spaart voor die reis die bijna onhaalbaar blijkt, of iets anders waar je gelukkig van wordt. Ik daag iedereen uit om geld te zien voor wat het is. Het geeft je mogelijkheden en vrijheid. Waar je ook van droomt, met spaargeld komt die droom dichterbij. Begin vandaag met sparen, zou ik zeggen. Voor je het weet heb je je doel behaald, net als wij.

Lees meer over geld, sparen en besparen op het blog van Renée: www.porterenee.nl en like haar facebook-pagina

Porterenee