fbpx

Hoogsensitief? Zo breng je nu regelmaat in je leven

Expert Hoogsensitiviteit Esther Bergsma signaleert dat veel hoogsensitieve mensen het moeilijk hebben in deze tijd. Eén van de redenen daarvoor is dat de vaste routines zijn weggevallen.

Hoogsensitiviteit is een eigenschap waarbij je veel informatie uit je omgeving opmerkt en dat diepgaand verwerkt. In situaties die anders zijn dan anders hebben hoogsensitieve mensen daardoor meer tijd nodig om alle informatie in zich op te nemen en te verwerken.

Veranderingen zijn lastig

Hoogsensitieve mensen hebben vaak moeite met veranderingen in dagroutine of met spontane uitstapjes. Niet omdat ze die uitstapjes niet leuk vinden. Maar hun brein heeft even tijd nodig om zich aan te passen aan die nieuwe situatie. Ze hebben al een plan in hun hoofd en het nieuwe voorstel brengt dat in de war; “hoe moet het dan met de boodschap die ik nog moet halen? Krijg ik mijn werk wel op tijd af?”. Pas als al die issues opgelost zijn (“morgen is er nog tijd genoeg”) is er ruimte in het hoofd voor enthousiasme over de nieuwe plannen.

Onzekerheid door crisis

In deze onzekere tijd van Corona zie je dit fenomeen uitvergroot. Het hoogsensitieve brein wil steeds een kloppend plan maken, maar er is nog zoveel onzeker dat dit een continu gevoel van onrust geeft; je brein kan niet tot rust komen. Daarnaast zijn veel van de vaste routines vervallen wat de onrust versterkt.

Regelmaat

Door vaste routines en regelmaat, zoals elke middag op dezelfde tijd lunchen of elke ochtend beginnen met meditatie, brengen veel hoogsensitieve mensen rust in hun dag. Nu lukt het niet altijd om die vaste routines vast te houden. De kinderen zijn bijvoorbeeld thuis, waardoor het meditatie-momentje er bij in schiet. Of je partner wil graag samen lunchen als hij klaar is met zijn klus, waardoor het steeds een ander tijdstip wordt.

Ook geven de steeds veranderende regels over wat wel en niet mag, of hoe het thuisonderwijs ingericht moet worden veel onzekerheid. Daardoor is het hoogsensitieve brein steeds bezig de nieuwe informatie te analyseren: wat wordt er van mij verwacht.

Eigen behoeftes op de laatste plaats

Omdat hoogsensitieve mensen vaak in eerste instantie bezig zijn met wat ze voor anderen kunnen betekenen, vergeten ze soms na te denken over wat goed voor henzelf is. Hoogsensitieve moeders zijn vooral bezig om hun kinderen nu gerust te stellen en thuis onderwijs te geven. Hoogsensitieve geliefden stemmen af op hun partner om te kijken wat ze voor hem/haar kunnen doen.
Maar dat zorgt ervoor dat je eigen behoeftes op de laatste plaats komen. Omdat de situatie nu zo anders is, merk je waarschijnlijk veel sneller dan anders dat je prikkelbaar en vermoeid bent en je onrustig voelt in je lichaam en je hoofd.

Nieuwe routines

Om die onrust in je hoofd en lijf te verminderen kan je als hoogsensitief persoon weer nieuwe routines invoeren. Die routines geven je houvast. Een aantal tips om die in te plannen:

1.  Wat zijn die momentjes waar jij blij van wordt? Is alleen ontbijten voor jou prettig? Wil je elke dag je meditatiemoment vasthouden of wandel je graag alleen? Kies een paar momenten die voor jou essentieel zijn.
2.  Zorg dat je die momenten inplant. Laat je dagplanning niet afhangen van wat anderen willen, maar plan eerst je eigen momentjes in, voordat je inplant wat allemaal verder nog moet.
3.  Maak voor je huisgenoten duidelijk dat die momenten voor jou belangrijk zijn, en op welke momenten je eventueel wat samen met hen kan doen.
4.  Houd je ook echt aan die momenten. Je zult merken dat het je veel rust geeft.
5.  Maak ook met je gezin nieuwe routines. De vaste sport of hobby-avonden zijn verdwenen, waardoor elke dag op elkaar lijkt. Maak nieuwe routines: wandel uurtjes, spelletjesmiddagen, filmavonden.

Een handig dagschema om in te vullen vind je via deze link. Er is ook een versie voor je kind te vinden.

Ook uitdaging nodig

Misschien herken je de behoefte aan structuur wat minder als HSP. Misschien ben je iemand die ook graag nieuwe ervaringen heeft, de zogenoemde HSP / HSS. Vaak bestaan die kanten naast elkaar. De routine geeft je overzicht en houd je overactieve hoofd rustig. Maar tegelijkertijd heb je genoeg uitdaging nodig. Als dit voor jou zo is zorg er dan voor dat je ook activiteiten voor jezelf inplant waar je van uitgedaagd wordt.

Esther Bergsma is expert Hoogsensitiviteit, sociaal-wetenschappelijk onderzoeker, spreker en auteur van “Hoogsensitieve kinderen” en “Het hoogsensitieve brein”. Zij richtte het online platform Hoogsensitief.NL op voor meer (h)erkenning voor HSP. Wil je meer over hoogsensitiviteit te weten komen? Neem dan een kijkje op dit YouTube kanaal en Instagram-account.

Lees ook:

Waarom hoogsensitieve mensen extra piekeren in deze tijd

Wat maakt een hoogsensitief kind zo speciaal?

Waarom hoogsensitief zijn kan voelen als een gevangenis (en hoe je daar uitkomt)

Ilse over haar strijd om zwanger te raken

Het krijgen van kinderen is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Een vruchtbaarheidstraject kan een dagelijks gevecht zijn met spuiten, timers voor de beste kans op een bevruchting en veel onzekerheid. Een moeilijk onderwerp, waar nog steeds een taboe op heerst. Iets wat je raakt in het vrouw zijn. Toch is 1 op de 32 kinderen op de wereld gekomen door middel van IVF. Ilse Ruijters,  auteur van het boek ‘Vruchtbaar’, deed er zelf acht jaar over om zwanger te raken. Ze deelt haar verhaal over haar strijd om zwanger te raken.

‘In een vruchtbaarheidstraject moet je zó veel. Van de dokter moet je hormonen spuiten, van je omgeving moet je “het” loslaten en van jezelf moet je niet zo zeuren. Laten we vooral minder moeten.’

De ontmoeting

‘Ik heb het boek ‘Vruchtbaar‘ geschreven om verschillende personen over dit onderwerp hun verhaal te laten vertellen.Vaak lees je verhalen over een vruchtbaarheidstraject vanuit een oogpunt. Iedereen die dit proces meemaakt, maakt het weer op een andere manier mee, dus het leek mij goed om die verschillende kanten te belichten. Voor de een is het de hel en de ander vindt het weer heel mooi en geniet er echt van. Zelf heb ik ook zo’n traject ondergaan. Met mijn toenmalige man heb ik het vier jaar geprobeerd. Het lukte niet. De relatie ging uit en daarna was ik een tijdje vrijgezel. Toen ontmoette ik mijn huidige man, Bas. Hij had hiervoor een andere relatie gehad en ook in die relatie lukte het niet om kinderen te krijgen. Wij wilden allebei heel graag vader en moeder worden, dus binnen een half jaar gingen we naar de dokter.’

Het vruchtbaarheidstraject

‘Ik wilde zo graag een kind, maar toch wilde ik het vruchtbaarheidstraject niet in gaan. Het voelde voor mij namelijk als toegeven dat er iets aan jezelf schort. Zwanger worden hoort toch iets romantisch te zijn, samen met z’n tweeën in een bed? Niet  ziekenhuis in, ziekenhuis uit, dagelijks hormonen spuiten, een wekkertje zetten voor het moment om seks te hebben… Toch is het nooit gek geweest toen we aan het traject begonnen. We probeerden eerst zwanger te raken door IUI. Dit hebben we zes keer geprobeerd, maar dat werkte niet. Toen stapten we over op IVF, waarbij eicellen uit je lichaam worden gehaald en buiten het lichaam worden samengebracht met de zaadcellen van de man. Bij de eerste poging ontstonden vier embryo’s, waarvan er twee in mijn baarmoeder werden teruggeplaatst en de andere twee werden ingevroren. Ik werd kort daarna weer ongesteld, wat betekent dat de embryo’s zich niet goed in mijn baarmoeder hadden ingenesteld. De tweede keer ontstonden er zes embryo’s, waarvan er een ‘vers’ teruggeplaatst werd in mijn baarmoeder en de overige embryo’s gingen de vriezer in. Uit dat embryo is onze dochter ontstaan.’

Probeer er maar eens lucht in te houden

‘Het is lastig om de lucht in zo’n traject te houden, maar toch probeerden we er samen zo optimaal doorheen te komen. We maakten er maar een soort uitje van door elke keer als we in het ziekenhuis waren een lekkere gevulde koek in de kantine te eten. Dit traject heeft mij en Bas dichter bij elkaar gebracht. Het is een heel ingrijpende gebeurtenis, maar tegelijkertijd ook iets heel moois. Je doet het echt samen. Ik weet nog heel goed dat ik voor het eerst de hormoonspuit in mijn lichaam moest zetten. Ik vond het super eng, dus Bas deed het. Na drie dagen was hij weg voor zijn werk, dus moest ik het zelf doen. In het begin was het zo eng, maar dat zakte snel weg.’

Laat het los

‘Als je zo’n traject ingaat ben je natuurlijk erg bezig met zwanger worden. Wat je veel om je heen hoort, is: “Laat het los”. Het moeten loslaten en het ontspannen staat natuurlijk haaks op elkaar. Als het mogelijk was om het los te laten, had iedereen het gedaan. Maar omdat je er elke dag ook echt fysiek mee bezig bent, door die hormoonspuiten bijvoorbeeld, denk je er ook elke dag aan.’

Het dieptepunt

‘Het dieptepunt van het traject was op het moment dat ik een schrijftraining had in Maastricht. Bas had een feestje in Utrecht. Toen ik klaar was, reed ik naar ons huis in Almere. Eenmaal thuis kwam ik erachter dat ik op dat moment vruchtbaar was, want ik had mijn eisprong. Ik moest dus zijn zaad hebben, maar hij was op een feestje. Op dat moment gaat er maar één ding door je hoofd en dat is dat het moet, want anders ben je weer te laat. Ik ben naar Utrecht toegereden om hem op te halen. Thuis hebben wij seks gehad en daarna heb ik hem weer teruggebracht naar het feestje. Je hebt eigenlijk verplicht seks en dat maakt je seksleven er echt niet leuker op.’

De andere embryo’s

‘Ik denk regelmatig aan de andere embryo’s die nog in de vriezer liggen. Wat zal ik daar meedoen? Zal ik ze doneren aan de wetenschap? Nog een keer dit traject doorgaan om een broertje of zusje op de wereld te brengen? Het is heel moeilijk en ik ben er nog niet uit.’

Het boek

‘De rode draad van het boek is dat iedereen die zo’n traject ondergaat, moet proberen om heel erg bij zichzelf te blijven. Doe wat goed voelt voor jou. Als het op een gegeven moment genoeg is, sla dan een halfjaar over. Of stop het traject. Dat is misschien nog wel een groter taboe. Het stoppen van een traject voelt misschien als opgeven, maar als jij er zelf aan onderdoor gaat of je relatie wordt er ziek van, dan is dat misschien wel de beste keuze. Het boek geeft een veelzijdig inzicht in het hele vruchtbaarheidstraject met zowel de medische kanten, als de emotionele kanten van ervaringsdeskundigen.’

zwanger raken

Meer power stories lezen? Klik hier!

Steeds meer stress bij jongeren: prestatiedruk?

Middelbare scholieren ervaren steeds meer druk op school. Die druk wordt onder andere veroorzaakt door de ouders. Nee, een zesje kan niet door de beugel. Ouders leggen kinderen steeds meer druk op om goed te presteren op school. 

Schoolstress

Het Trimbos Instituut, Universiteit Utrecht en het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) hebben onderzoek gedaan naar schoolstress. Uit dit onderzoek blijkt dat het aantal scholieren met schoolstress al sinds 2001 stijgt. In 2001 lag het percentage van stress bij jongens op 16 procent en bij meisjes op 19 procent. Vandaag de dag ligt dit percentage al op 35 procent bij jongens en 42 procent bij meisjes.

Het stressniveau onder jongeren is dus flink gestegen en dit heeft volgens onderzoeker Gonneke Stevens meerdere verklaringen. De belangrijkste twee verklaringen zijn het ambitieniveau van de scholieren, maar ook de enorme druk die hen wordt opgelegd door de ouders. Zo nemen meer scholieren bijles, zijn ze niet meer tevreden met een zes en voelen ze zich ‘dom’ als ze op vmbo-niveau leren.

 

stress

 

Advies aan ouders tegen schoolstress

Dat scholieren zo’n hoog stressniveau ervaren, is natuurlijk niet de bedoeling op die leeftijd. Ervaart jouw kind ook schoolstress? Wij geven je drie tips om hier op de juiste manier mee om te gaan.

Tip 1.

Bemoei je niet te veel met de schoolcarrière van je kind, maar biedt wel hulp. Geef aan dat je wilt helpen met het huiswerk, maar ga het niet controleren. Die controle wordt al op school uitgevoerd, nadat het huiswerk is ingeleverd.

Tip 2.

Motiveren is goed, pushen niet! Vaak wordt druk gecreëerd doordat ouders te veel verwachten van het kind. Laat je kind zijn of haar ding doen en push hem of haar niet te veel.

Tip 3.

Heb vertrouwen in je eigen kind! Geef het aan als je vindt dat je kind het goed doet. Vaak wordt het vergeten om complimentjes te geven, terwijl deze zo belangrijk zijn! Zeker voor het zelfvertrouwen onder jongeren.