fbpx

Hier lees je de meest inspirerende verhalen

Door: Ruby

‘Mei 2018, een MRI-scan. De uitslag sloeg in als een bom. Twee tumoren bleken ineens flink gegroeid. Die op mijn rechter gehoorzenuw moest snel verwijderd worden, die groeide tegen mijn hersenstam aan. Het voelde alsof de grond onder me vandaan werd getrokken. Alles wat zeker was, was dat niet meer. Toch voel ik me na een operatie, gek genoeg, altijd een soort superwoman. Alsof ik alles aankan. Elke keer als ik wakker word, denk ik: yes, ze zijn nog niet van me af! Het geeft me een krachtig gevoel dat ik, ondanks alles wat me tegen probeert te houden, toch de wil heb te doen wat ik graag doe.’

Inspirerende verhalen lezen

Verhalen grijpen ons allemaal aan. Zo ook dit verhaal van Annet. Het is zo’n verhaal waar we allemaal kracht en inspiratie uit kunnen halen. Een power story noemen we dat hier bij WENDY. We delen ze maar al te graag met onze lezers. Je vindt de power stories terug in ons magazine, op onze website en tegenwoordig ook op ons nieuwe Instagram-account @powerstoriesnl.

We willen iedereen een platform bieden waar iedereen op ieder moment van de dag geïnspireerd kan worden. Samen creëren we een veilige plek voor het delen van verhalen. Op deze manier willen we zorgen dat iedereen zich gezien, gehoord en gewaardeerd voelt.

Zoals Michelle Obama het mooi zegt: “Your story is what you have, what you will always have. It is something to own.”

Volg ons op Instagram

Scrol door een tijdlijn vol inspirerende verhalen waar je bij elke foto leest welk verhaal er speelt. Geef elkaar hartjes, laat mooie reacties achter, steun elkaar en laat je inspireren! Hieronder alvast een kleine selectie.

View this post on Instagram

Artjanna is op verschillende momenten in haar jongere jaren jarenlang fysiek misbruikt. In haar familie zijn er nog meer vrouwelijke familieleden slachtoffer geweest van seksueel misbruik: ‘Jarenlang heb ik mezelf onnodig klein gehouden, waardoor ik slechts een klein gedeelte van mijn ware potentie heb benut. Doordat ik ben opgegroeid en grootgebracht in een omgeving waar mijn persoonlijke groei niet gestimuleerd werd, heeft het bij mij aardig wat jaartjes geduurd voordat ik erachter kwam dat er eigenlijk veel meer in mij zat en dat er wel degelijk een plek voor mij op de voorgrond bestond. Angsten, fobieën, onzekerheden, blokkades, belemmerende overtuigingen en zelf trauma’s, ik had ze allemaal. Ik merkte dat ik me heel lang schaamde voor wat er gebeurd was en het respect over mijn eigen lichaam verloor. Ik heb gelukkig veel steun gehad aan mijn man, mijn ouders en andere familieleden. Daarnaast ben ik ook met mezelf aan de slag gegaan. Denk aan therapie, trainingen en opleidingen. Nadat ik eindelijk alle moed had verzameld om aangifte te doen had de politie niet voldoende bewijs om degene te straffen. Ik heb de dader jarenlang niet gesproken, tot het moment dat mijn oma overleed. Mentaal merkte ik dat dit veel in me losmaakte. Ik heb toen ook besloten om deze persoon te vergeven voor datgene wat mij is aangedaan, zodat ik zelf niet meer met deze woede zou rondlopen. Voor mij was het verhaal naar buiten brengen en de aangifte doen ook een stuk verwerking. Zodat ik er in ieder geval alles aan gedaan had wat ik zelf kon doen en dit op deze manier kon afsluiten. Bij mij is er een missie ontstaan: duizenden vrouwen helpen om in hun kracht te gaan staan waarbij ik tegelijkertijd kan bijdragen aan een beter leven voor vrouwen die klaar zijn voor de volgende stap in hun leven. Ondanks alles geloof ik erin dat ik dit allemaal moest meemaken om andere vrouwen die ook een heftig verleden hebben doorstaan te snappen, waardoor ik nu in staat ben om ze te helpen op persoonlijk vlak en in hun business.’ #POWERSTORY #verhalendelen #inspireren #kracht

A post shared by POWERSTORIES (@powerstoriesnl) on

View this post on Instagram

Hiske verloor onverwachts haar kind na een voldragen zwangerschap: ‘Na een zwangerschap van ruim 40 weken, braken mijn vliezen. Het werd een helse bevalling die uiteindelijk eindigde in een keizersnede. Ik kreeg een ruggenprik en niet veel later werd onze zoon uit mijn buik getild. Het was alleen stil, veel te stil. Eerst dacht ik nog dat het erbij hoorde, maar al snel had ik door dat het niet goed was. Hugo werd 30 minuten lang gereanimeerd, maar het mocht niet baten. Na een half uur vroeg de kinderarts aan ons of ze mochten stoppen met beademen. We gaven toestemming, ook al voelde dat vreselijk. Ik kreeg Hugo daarna in mijn armen, met doeken omwikkeld. Het leek net alsof hij sliep. Het was zo onwerkelijk, de baby die ik negen maanden in mijn buik had gehad, was er ineens niet meer. Ik sta anders in het leven, kan beter relativeren, geniet meer van kleine dingen en maak bewustere keuzes. Hugo’s dood zorgde ervoor dat ik ging nadenken over wat ik echt belangrijk vind. Er vielen veel stukjes op hun plek. Ik begeleid nu moeders die hun baby zijn verloren tijdens de zwangerschap of rondom de bevalling om sterker uit dit verlies te komen en zonder schuldgevoel weer gelukkig te worden. Wat ik andere vrouwen mee zou willen geven is: vergelijk jezelf niet met een ander. Iedere situatie en ieder rouwproces is anders. Geef jezelf de ruimte en tijd om te rouwen. Weet dat er een leven na dit verlies mogelijk is, ook al lijkt het nog zo ver weg. Je kunt niets veranderen aan wat je is overkomen, maar je kunt wel zelf beslissen over hoe je hiermee omgaat. Heb respect voor het rouwproces van de ander. Vraag aan elkaar wat je nodig hebt. Spreek dat ook uit naar de mensen om je heen. Help jezelf door om hulp te vragen. Geloof in je eigen kracht. Geloof in de liefde. Wees dankbaar. Maar rouw. Pas dan komt er ruimte voor het leven daarna.’ #POWERSTORY #verhalendelen #inspireren #liefde

A post shared by POWERSTORIES (@powerstoriesnl) on

View this post on Instagram

Sarah en Matthijs zijn ouders van en mantelzorgers voor hun dochter Mirthe. Ze is zeer ernstig meervoudig gehandicapt. Mirthe is doof, blind en krijgt sondevoeding. Ze kan alleen maar liggen of in een rolstoel zitten, heeft epilepsie, kan niet praten en ze heeft een ontwikkelingsniveau van een baby van 2-3 maanden: ‘In de periode van onderzoeken naar haar doofheid merkten we dat er meer mis was. Ze huilde dag en nacht, was misschien drie uur per dag rustig en ze spuugde veel. Toen ze zeven maanden was, werd ze voor het eerst in het ziekenhuis opgenomen. Ze was ondervoed en bleek reflux te hebben. Zou dat de huilbuien verklaren, vroegen we ons af. Helaas niet. We merkten ook dat ze achterliep in haar ontwikkeling. Mirthe keek ons niet aan, pakte niets vast, had geen balans in haar romp en hoofd. Na nog meer onderzoeken werd ons verteld dat Mirthe naast doof ook blind is en dat ze epilepsie heeft. Ze kan niet slikken, waardoor ze nu permanent sondevoeding krijgt. Het heeft ons leven eerder verrijkt dan veranderd. We zijn veel bewuster geworden van de kleine dingen. Leren genieten van een glimlach, van de wind door de haren van Mirthe. Klein kijken naar de ontwikkelingen die Mirthe maakt. Wat we vooral geleerd hebben, is elkaar de ruimte geven. En ook Mirthe heeft ons veel geleerd, bijvoorbeeld om juist te laten zien dat ons leven niet zielig is. Mirthe is Mirthe. Ze is zoals ze is, en wij maken iets moois van het leven. Wij halen veel hoop en kracht uit ons geloof. Wij zijn namelijk Christen. Daarnaast hebben we heel bewust een keuze gemaakt om positief in het leven te staan en alles eruit te halen wat erin zit. We willen laten zien dat Mirthe geen kasplantje is, wél gelukkig is, en ondanks dat de zorg soms pittig is, laten zien dat positief zijn ook een keuze is.’ #POWERSTORIES #verhalendelen #inspireren #handicap

A post shared by POWERSTORIES (@powerstoriesnl) on

Heb jij ook een mooie power story? Stuur dan een mail met jouw verhaal naar online@wendymultimedia.nl.

Lees hier het hele verhaal van Annet.

(Visited 263 times, 1 visits today)

MEEST VIEWED

Blije momenten met onze
wekelijkse nieuwsbrief