fbpx

Hoe onze hersenen reageren op social distancing

Elke twee weken blogt brain balance expert Charlotte Labee voor wendyonline.nl over de werking van onze hersenen. Dit keer: Hoe onze hersenen reageren op social distancing.

Afgelopen week keek ik een serie, in die serie was alles nog in de “normale” wereld. Dit was even gek, (we zagen in de serie mensen die met elkaar uit eten gingen, kroegen die vol stonden, overvolle winkelstraten) mijn man en ik keken elkaar aan en zeiden tegelijk: he dit is een gekke gewaarwording…. Waardoor ik me realiseerde dat ik min of meer al gewend ben aan de nieuwe situatie. Mijn hersenen hebben zich al zo aangepast aan de nieuwe regels, dat ik me daar niet meer apart bij voel. Het is zoals het is. De 1,5 m economie heeft dus niet alleen grote gevolgen voor de hele wereld, maar ook voor onze hersenen.

Mensen zijn sociale groepsdieren, contact met andere mensen, lichamelijk en emotioneel zijn belangrijk voor een goede gezondheid. Lichamelijk contact is belangrijk om ons goed te voelen, juist dit is iets wat nu niet kan en zoals het ernaar uit ziet gaat dit voorlopig ook nog niet gebeuren. Door iemand een knuffel te geven maak je gelukshormonen aan, bevestig je emotioneel het mogen zijn van jouw medemens. Je ondersteunt daarmee onderbewust de ontwikkeling van de ander zijn cognitieve functies (hersenfuncties). In deze situatie is alles anders, fysiek contact is niet mogelijk. Maar daarentegen kunnen we nog wel emotioneel aandacht geven en ontvangen, daar zijn verschillende mogelijkheden voor.

Stel jezelf eens de vraag:

Wat kan ik momenteel doen om mezelf en mijn omgeving wel in sociale en emotionele behoefte te voorzien?

Dit kan een persoonlijk kaartje zijn… een goed telefoongesprek, een persoonlijke brief…

Onze hersenen hebben de tijd nodig om te wennen aan deze nieuwe situatie, aan de nieuwe 1.5m economie waar nu over gesproken wordt. We zijn gewend om elkaar een hand of een knuffel te geven, nu moeten we naar elkaar zwaaien.

Blijf je emotionele en cognitieve behoeftes voeden

Het is belangrijk dat we het emotionele en cognitieve behoeften blijven voeden, nu het fysieke niet meer kan heeft ons brein wel deze andere 2 bronnen nodig om stabiel te blijven. Eenzaamheid is geen stabiele en gezonde factor voor onze hersenen, het is daarom ook mogelijk dat veel mensen zich in deze omstandigheden mentaal niet lekker voelen. Depressies die daardoor kunnen toenemen, burn-outs en overige disbalans in onze hersenen. Wat lijdt tot meer ziekte. Wanneer we fysieke afstand nemen van mensen dan kan er een probleem ontstaan in de cognitieve functies van de ander. Dit is iets wat we met z’n allen kunnen voorkomen, door goed naar de ander te kijken, waar ligt de behoefte, op wat voor manier kan ik aandacht geven? Blijf niet bij het geijkte, maar stap uit je comfortzone. Naar die buurman of buurvrouw waar je een kaartje in de bus doet, een kleine vorm van persoonlijke aandacht, wat voor de ander zo’n enorm groot verschil kan maken.

Niet alleen voor nu, maar ook voor de toekomst voor onze mentale gezondheid in Nederland is dit een belangrijk proces.

Onze hersenen passen zich aan

Er is één voordeel van onze hersenen, en dat is dat onze hersenen neuroplastisch zijn. Dit betekent dat onze hersenen zich aanpassen aan de nieuwe omstandigheden. Dit gaat alleen niet over 1 nacht ijs. Dit zal met ups en downs gaan, je zult teleurstellingen tegenkomen, dagen hebben dat je je goed voelt, dagen dat je wat minder lekker in je vel zit. Dit mag en kan er allemaal zijn, het is een logische reactie. Onze hersenen passen zich aan aan alle nieuwe regels, de manier hoe je boodschappen doet, de manier hoe je met hygiene omgaat, hoe je iemand geen hand of knuffel geeft, maar op afstand zwaait. Dat is het mooie van onze hersenen, ze passen zich aan aan de nieuwe leefomgeving. Dit heeft wel tijd nodig, tijd en aandacht en ook jouw geduld. Dus in deze periode extra lief zijn voor jezelf kan je hersenen erbij helpen om makkelijker te wennen aan de situatie en zich aan te passen.

Wat je brein momenteel doet is oude informatie (zoals handen geven, vervangen voor andere dingen,zoals in dit geval het zwaaien) maar ook het gezellig bij elkaar zijn, restaurants en kroegen die vol zitten…. welke nu leeg zijn… Deze automatisme zijn ontwikkeld en opgeslagen in je brein, maar je brein kan zich aanpassen en zal daardoor wennen aan de nieuwe omstandigheden, waardoor het minder apart, leeg, raar en verdrietig zal aanvoelen. Je zult dit misschien zelf ook al zo ervaren hebben, dat de enorme onrust die er de eerste 2 weken was, wegebt en er ruimte onstaat voor nieuwe inzichten en balans. Wanneer het lichamelijke contact wegvalt is het wel van belang dat we het emotionele en cognitieve blijven voeden om ons brein in balans te houden.

Dit is exact wat ik deze week bij mijzelf en mijn naaste registreerde, dat ons brein aan het veranderen is en zich aan het aanpassen is aan de nieuwe situatie…. Hoe gaat het met jouw hersenen?

Wil je meer lezen over de werking van ons brein en dagelijks tips ontvangen? Volg Charlotte Labee op haar Instagram waar ze dagelijks een dosis inspiratie weggeeft.

View this post on Instagram

We zijn altijd zo gewend zoveel prikkels te ontvangen, restaurants, werk, drukke agenda’s, sociale verplichtingen, deadlines, doelen nastreven. Iets wat onze hersenen verre van als fijn ervaren… toch raasde vele van ons dag in dag uit in deze drukte en prestatie maatschappij enorm mee… En toch zijn we allemaal vaak intens opzoek naar dat stukje rust…. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ Iedereen reageert hier weer anders op. Verplichte rust kan ineens beangstigend zijn en verontrustend werken, als jouw hersenen zo gewend zijn altijd maar aan te staan. Is tot stilstand komen iets wat onrust met zich mee kan brengen. Wat zelfs beangstigend kan zijn je hersenen zijn deze situatie niet gewend. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ Andere zullen t juist als fijn en prettig ervaren, de gedwongen rust, waar ze misschien nu achterkomen dat dit was wat ze nodig hadden en als fijn ervaren. Misschien kom je nu tot de inzichten dat die snelle moderne wereld die maar doorraasde en wat oneindig leek…. jou misschien we in een onbewuste disbalans bracht. Waardoor je nu als kadootje meekrijgt dat dingen anders kunnen. Dit start bij jouw interne bewustwording en inzichten… wat ik ooit ervaren heb als kadootje toen ik dat gas los kon laten en me daar eigenlijk heel prettig en gezond bij voelde. Vandaag een podcast opgenomen met @richarddeleth en het hier uitgebreid over gehad. Niet meer naar alle externe prikkels maar kijken naar de interne prikkels die aangaan door wat er gebeurt om je heen. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ #brainbalance #brain #gewoonten #maatschappij #balans #brainfood #mentalhealth #stress #ontspannen #stressvrij #personalgrowth #persoonlijkeontwikkeling #geluk #geluksquote #lifequote #mindfulness #voeding #gezondeten #burn-out #burnout

A post shared by Charlotte Labee (@charlottelabee) on

Meer artikelen van Charlotte Labee lees je hier.

Hoe overleeft mijn relatie de Corona-crisis?

We moeten thuis blijven en dat betekent dat we allemaal behoorlijk op elkaars lip zitten. Relatietherapeut en WENDY-expert Lisette Wevers vertelt hoe je je relatie goed houdt in deze moeilijke tijd. Het goede nieuws: het kan ook voor extra verbinding zorgen.

Onlangs ontving ik het volgende bericht: ‘Hai Lisette, Ik maak me zorgen, ik vrees dat ik Frans straks helemaal zat ben nu hij thuis werkt en ik niet meer kan werken. Er waren al zoveel irritaties. Hoe moet ik dit aanpakken?

Meer tijd voor elkaar

Ik begrijp Elise’s zorg. Voor veel stellen kan het ‘boven op elkaar zitten’ een uitdaging zijn, vooral als je je al veel aan elkaar irriteert. Dat is ook de reden dat er na de zomervakantie veel scheidingen worden aangevraagd en relatietherapeuten het extra druk hebben.

Voor andere stellen met relatieproblemen kan deze situatie juist een verbetering betekenen. De drukte en haast verdwijnen en daarmee het korte lontje (tenzij een van jullie in de zorg werkt). Er is meer tijd en aandacht voor elkaar en dat kan wonderen doen.

Hoe dan ook, voor iedereen is dit een nare tijd en staat het leven op zijn kop. Dat is sowieso wennen. En iedereen heeft zorgen, over ouders, financiën, hoe alles verder gaat. En dan hebben velen nog kinderen thuis die veel meer aandacht dan normaal nodig hebben. Hieronder drie adviezen voor jou in een relatie en alle anderen met dezelfde uitdaging.

Drie tips van Lisette Wevers:

1 Spreek behoeftes en wensen uit

Onuitgesproken verwachtingen zorgen vaak voor teleurstellingen in relaties. Dus bespreek wat jullie willen, wat belangrijk voor jullie is, wat jullie helpt om de dagen goed door te komen. Maak afspraken, bijvoorbeeld over hoe jullie de dagen indelen, wie wat met de kids doet, etc. Structuur is belangrijk, je hoeft dan ook niet steeds opnieuw af te stemmen.

2 Zorg voor quality time voor jezelf en elkaar.

Zorg dat je een paar uur per dag niet bij elkaar bent, bijvoorbeeld om de beurt buiten sporten, in verschillende vertrekken werken, of wandelen met een vriendin (met gepaste afstand). Als je niet kunt werken is dit het moment om hobby’s op te pakken of meer te gaan bewegen.

Zorg ook voor een half uur per dag quality time samen: zonder stoorzenders met elkaar praten of iets leuks doen. En praat dan ook over hoe jullie deze situatie ervaren, vraag bijvoorbeeld: hoe is dit voor jou? Wat doet dit met jou? Waar maak je je zorgen over? Waar heb je behoefte aan? Wat mis je? En luister goed naar elkaar. Een ezelsbruggetje is LSD: luisteren, samenvatten, doorvragen. Als je daar inleven en empathisch reageren aan toevoegt hebben je een gouden combinatie.

Stelt je partner geen vragen, uit dan zelf je gevoelens en behoeften. En als je iets van je man wilt, vraag er dan concreet om.

3 Praat geweldloos over irritaties 

Irritaties en teleurstellingen zijn onvermijdelijk, ze komen in elke relatie voor. Bij stress word je lontje korter en nemen irritaties vaak toe. Ze worden pas een probleem als je daar niet of te fel over communiceert. Ten eerste: choose your battles. Maak alleen een punt van kwesties die belangrijk zijn. Ten tweede: geweldloos communiceren betekent dat je rekening houdt met de gevoelens van de ander en respectvol blijft. Onderzoek voordat je iets zegt wat de situatie met je doet en wat je wilt (concreet). Dus niet: ‘Doordat jij zo nodig moest ZZP’en verdienen we nu te weinig.’ Maar: ‘Ik maak me zorgen nu jouw inkomsten wegvallen. Kunnen we samen kijken hoe we hiermee het beste kunnen omgaan en kun jij uitzoeken of je een uitkering kunt krijgen?

Nog een voorbeeld. Niet: ‘Ik heb al drie keer gevraagd of je zelf je rotzooi achter je kont kunt opruimen!’ Maar bijvoorbeeld: ‘Voor mij echt veel prettiger om thuis te zijn  als het hier netjes is. Zou je voortaan je spullen willen opruimen meteen na gebruik?” En als het dan niet verandert: “Ik heb aangegeven dat ik graag wil dat je je spullen opruimt na gebruik, maar je doet dat niet. Het maakt me verdrietig dat je mijn wens negeert en ik raak ook geïrriteerd. Dat je het niet doet, hoe moet ik dat zien?”

Tot slot: we zitten allemaal in hetzelfde bootje. Dat idee kan ook verbindend werken. Deel je zorgen ook met je naasten, dat lucht op.

Lisette Wevers is Vreemdgaan therapeut. Meer informatie over haar kan je terugvinden op deze website.

Lees ook:

Verliefd worden op een ander is vaak een verlangen naar een ander zelf

Waarom overspel niet het einde van je relatie hoeft te betekenen

Veranderen doe je zo!

Waarom schamen we ons en wat kunnen we eraan doen?

Genante situaties: waarom schamen we ons en wat kunnen we eraan doenWe glijden uit, lopen tegen iets of iemand aan of morsen ons eten of drinken. En schamen ons vervolgens dood… Maar no worries, we schamen ons allemaal weleens, vaak meerdere keren op een dag!

Waarom schamen we ons?

Dat gevoel van schaamte, we ervaren het liever niet. Maar het is heel normaal dat je zo nu en dan liever door de grond wilt gaan. Het is een emotie die je in je vroege ontwikkeling al ontwikkelt. ‘Het is een normaal gevoel over onszelf of ons gedrag,’ zegt de Amerikaanse psychiatrist Alen J. Salerian op de site van Psych Central. ‘Het is niet per se een symptoom van een ziekte of pathologie. In veel situaties is het zelfs abnormaal als we het niet ervaren.’

Waar schamen we ons het meest voor?

Welke situaties we als meest gênant ervaren? Een enquête verspreid onder 2000 Britten geeft hier wat inzicht in. We schamen ons gemiddeld maar liefst vier keer per dag. Dat we iemands naam vergeten en vallen in het openbaar vinden we het meest gênant. Daarnaast vinden we het erg pijnlijk als we iemands naam verkeerd hebben, eten of drinken knoeien op onze kleding, niet opgemerkt worden door diegene naar wie we zwaaien of met etensresten tussen onze tanden rondlopen.

Gênante situaties, wat doe je eraan?

Eigenlijk kun je niet zo veel doen tegen die situaties, ze gebeuren nu eenmaal. Als een gênante situatie zich voordoet, denk er dan aan dat niemand immuun is voor dat soort momenten. Laat je dus niet van je stuk brengen door een gênante situatie die zich voordoet, heb vertrouwen in jezelf.

Gelukkig blijft dat nare gevoel niet te lang hangen, dus het is even doorzetten en je bent er weer vanaf. Maar kun je dan echt niks doen? Jawel, je kunt het jezelf wel wat makkelijker maken. Probeer het volgende maar eens:

  1. Adem rustig in en uit wanneer iets gênants zich heeft voorgedaan. Zo kalmeer je jezelf en kom je langzaam weer tot rust.
  2. Minimaliseer de situatie die zich zojuist heeft voorgedaan. Vertel jezelf dat het helemaal niet zo gênant was.
  3. Probeer jezelf even af te leiden, dan ben je minder gefocust op dat nare gevoel en dan lijkt dat schaamtegevoel ook weer sneller voorbij te gaan. Voor je het weet ben je het allemaal alweer vergeten.
  4. Een beetje lachen om de situatie kan ook geen kwaad. Je geeft dan een andere draai aan de situatie en zo kan je er met anderen om lachen in plaats van dat je je alleen maar aan het schamen bent.
Bron: Psych Central, Ladbrokes
Beeld: Shutterstock