fbpx

Doe ik het wel verkeerd?

We willen allemaal ‘gezien’ worden en het gevoel hebben ertoe te doen. Hoe toffer anderen ons vinden, des te meer ‘vrienden’ we hebben, waarmee we de kans op veel likes vergroten. Daarmee wordt ons ‘leuk’ zijn bevestigd, met als beloning een gelukzalig en voldaan gevoel over onszelf. Wie wil daar nu niet hele grote hoeveelheden van hebben? Gevolg: onze etalages staan vol met succes.

De firma stress

De filosofische stelling ‘Ik denk, dus ik ben.’ van Descartes is tegenwoordig: ‘Ik heb succes, dus ik ben.’ (of ‘Ik heb veel likes, dus ik ben …’). Er wordt daardoor buitensporig veel waarde gehecht aan wat anderen van ons vinden. De druk om alles volmaakt te doen is gigantisch groot. De firma stress maakt overuren, want stel je voor dat het verkeerd gaat. Maar ondertussen gaat er wél van alles mis in ons leven. Zou het niet verfrissend zijn als we dat ook eens met zijn allen een podium geven? Gewoon als aangenaam tussendoortje te midden van al die volgepropte etalages met topprestaties. De fouten, de blunders, de hobbels, de verkeerde afslag die we namen. De leermomenten, zoals ‘Het Instituut voor Briljante Mislukkingen’ ze noemt, omdat ze ons vaak leiden naar prachtige innovaties.

The marshmallow problem

In ‘the marshmallow problem’ van Tom Wujec wordt aan verschillende groepen gevraagd om met spaghetti, tape en een marshmallow de hoogste toren te bouwen. Winnaars? De kleuters. Zij worden niet gehinderd door enige angst voor misstappen. Ze bouwen prototype na prototype en een fout zien ze gewoon als iets dat NOG niet gelukt is.

Fouten zijn dus cruciaal voor mensen (en organisaties) om verder te komen. Helaas worden we er in de praktijk vaak nog keihard op afgerekend en als onbekwaam en incompetent afgeserveerd. Voor je het weet ben jij de sukkel en is de rest geweldig. Niks geen beloning of schouderklopje voor je briljante mislukking. Stel je eens voor dat kleuters er zo naar zouden kijken. Dan zouden ze zich nooit kunnen ontwikkelen.

#mymistake

Tijd dus voor een collectieve ode aan onze fouten. Claim jouw briljante mislukking via #mymistake. Laten we ze massaal toejuichen. En heel misschien gaan we dan inzien dat we er ook (of zelfs meer) toe doen als we iets totaal verprutsen.

Kijk anders naar je fouten en ze zullen er anders uitzien!

Weg stress met WENDY Workshop ‘Minder stress’

Zou jij willen leren om iets relaxter in het leven te staan? WENDY ontwikkelde in samenwerking met stressdeskundige Suzan Kuijsten een online workshop ‘Minder stress’. De workshop duurt vier weken.

Pakjesavond blunders: ‘In de gang begon hij te schreeuwen, hij wilde geld zien.’

Vanavond is het pakjesavond en dat betekent dat de hulpsinterklazen uit alle hoeken, gaten en schoorstenen komen. En soms gaat 5 december ook wel eens mis.. Laten wij van WENDY nou net heel nieuwsgierig zijn naar de bloopers! Daarom gingen we de straat op, om aan mensen te vragen wat hun grootste sinterklaasblunder was!

Joyce: (49)

Ik heb zelf 3 kinderen, twee van nu 16 en één van 18. Toen de kinderen nog kleiner waren huurden we elk jaar via Marktplaats een ‘hulpsint’ in. Nooit gekkigheid mee gehad en het verliep altijd super goed. Vaak waren het wat ouderen die, met het spelen van hulpsint, een beetje geld wilden verdienen, maar bovenal kinderen gelukkig wouden zien. Ook heb ik eerst even een kort gesprekje met zo iemand, gewoon, om diegene te leren kennen. Dat jaar was ik al te laat, veel hulpsinten waren al ingehuurd en ik had een van de laatste te pakken. Nou goed.. ik heb er tenminste een, dacht ik. Het korte introductiegesprekje was ik door alle haast, het late plannen en de drukte gewoon vergeten, maar wat kon er nou misgaan? 5 december, om half 9, zou de hulpsint sinterklaasaanbellen. Om half 10 was hij er nog steeds niet. Toen ik hem probeerde te bellen nam hij niet op. Opeens, rond 10 uur, stond hij voor het raam. Hij klopte niet aan, hij stond er maar gewoon te staan. Toen ik de deur open deed kwam er een walm van sterke drank en sigaretten van hem af. Meteen dacht ik ‘nee dit gaan we niet doen’ dus ik stuurde hem weg. In de gang begon hij te schreeuwen, hij wilde geld zien. Natuurlijk rende mijn kinderen meteen naar het raam toe, want zij verwachtte de echte Sint. Toen mijn man de dronkelap eindelijk naar buiten had gebonjourd, stond hij nog een tijdje voor het raam te zwaaien. Nadat we de gordijnen dicht hadden gedaan, moest ik aan mijn kinderen uit gaan leggen dat de ‘echte’ Sint een foutje had gemaakt en ons adres niet kon vinden. Een hele gekke avond en sindsdien bestel ik nooit meer een Sint via Marktplaats!

 

Manon: (36)

Mijn jongste van 9 is al best wel oud (vindt hij zelf). Zijn zusje is nu 12. Haar hebben we twee jaar geleden vertelt dat Sinterklaas niet bestaat, maar dat ze het grote geheim goed moet bewaren en nooit mag doorvertellen, als een speciale opdracht. Samen met het bedrijf van mijn man vieren we elk jaar Sinterklaas, zo ook dit jaar. Alle kinderen van de collega’s komen dan bij elkaar, er komt een echte Sint en een paar pietjes. Samen eten we en daarna worden de cadeautjes die die Sint heeft meegenomen geopend. Voor de zekerheid heb ik nog specifiek tegen mijn dochter gezegd dat ze niet moet vergeten het ‘grote geheim’ te bewaren. De avond verliep goed en was erg gezellig! Op het moment dat mijn zoon bij de Sint moest komen en alle andere kinderen in een kringetje op de grond zaten, schreeuwde mijn zoon opeens uit volle borst: “DIT IS EEN NEP SINT!!!” en hij trok zo de baard van de Sint naar beneden. Die zag ik totaal niet aankomen! Een paar kinderen die op de grond zaten begonnen te huilen, naja je snapt het wel, ik kon wel door de grond zakken. Drama.. sinterklaas