fbpx

Priscilla haar baarmoeder is verwijderd, maar haar kinderwens niet: ‘De kans dat we een draagmoeder vinden is klein’

Door medische redenen moest Priscilla haar baarmoeder laten verwijderen. Zelf een kindje op de wereld zetten, werd hierdoor onmogelijk. Toch heeft ze haar kinderwens niet opgegeven, en hoopt een draagmoeder te vinden.

‘In 2009 kreeg ik van artsen te horen dat ik een stofwisselingziekte heb. In combinatie met mijn darmziekte, De ziekte van Crohn, zorgde dat ervoor dat ik me ziek voelde en regelmatig opgenomen moest worden in het ziekenhuis. Door deze twee ziektes kreeg ik veel ontstekingen in mijn buik, en de ontsteking in mijn darm ging daarna over op mijn baarmoeder. Hierdoor was mijn baarmoeder compleet verkleefd. Maar ik hield toch vast aan mijn kinderwens. Destijds raadden artsen al aan om mijn baarmoeder eruit te halen. Maar aangezien ik altijd een kinderwens heb gehad, wilde ik hier niet direct aan geloven. Na vele onderzoeken bleek dat het niet langer verantwoord was om mijn baarmoeder te behouden. Het was aangetast door de vele ontstekingen en moest dan toch verwijderd worden. Mijn baarmoeder, baarmoederhals en eileiders zijn in 2017 verwijderd. Dit alles was aangetast en moest eruit. Mijn eierstokken en eicellen heb ik nog wel.’

Mogelijkheden

‘Al vanaf jongs af aan wilde ik kinderen. In mijn tienerjaren en toen ik het ouderlijk huis uitging, werd de wens alleen maar groter. Ik ben altijd dol op kinderen geweest en ik vind mezelf een zorgzame vrouw. Mijn hele leven verlang ik al ernaar om voor een kindje te mogen zorgen. Toen Dennis en ik eenmaal samen waren, spraken we eigenlijk gelijk over onze kinderwens. Daardoor valt het ons heel zwaar dat ik zelf geen kinderen meer kan krijgen. Vanaf toen zijn we gaan kijken wat onze mogelijkheden nog waren. Van adoptie, pleegzorg tot draagmoederschap. We kwamen erop uit dat draagmoederschap het beste aansluit bij ons.’

Laatste hoop

‘Wij zijn nu 2,5 jaar actief bezig met het vinden van een draagmoeder buiten onze eigen omgeving. De kans dat we een draagmoeder gaan vinden, is zeer klein. Onze kinderwens is zo sterk en we weten dat we een kindje veel kunnen bieden. Deze laatste kans om mogelijk ooit een kindje samen te mogen krijgen, is onze laatste hoop. Een draagmoeder draagt niet ‘alleen’ een kind voor ons. Nee, het is een traject dat we met elkaar aan willen gaan als wensouders, samen met de draagmoeder en eventuele partner van draagmoeder. Waarbij een onderlinge klik erg belangrijk is en betrokkenheid van beide kanten. Zowel voor, tijdens, maar ook na de eventuele bevalling hopen wij een band te behouden. We zouden het heel fijn vinden als het kindje wel weet bij wie hij of zij in de buik heeft gezeten. En dat er mogelijkheid is om elkaar te zien wanneer daar behoefte aan is.’

Confronterend

‘Onze kinderwens zit non-stop in ons hoofd. We gaan ermee slapen en staan ermee op. Bij mijn partner Dennis, maar bij mij nog iets meer. Als we samen zijn praten we er veel over. Ik voel mij vaak schuldig dat ik als vrouw zijnde mijn man geen kindje kan geven, dat ik onze kinderwens niet kan vervullen. Ik kan er zelf niks aan doen dat mijn baarmoeder eruit moest, maar ik merk bij mezelf dat ik last heb van schaamte en een schuldgevoel. Veel winkels zoals een supermarkt, drogisterij en een kledingwinkel hebben babyspullen in een van de gangpaden. Die paden ontloop ik zoveel mogelijk. Het is niet dat ik het psychisch niet aankan, maar ik wil mezelf hier niet constant mee confronteren. Bij veel keuzes en momenten in ons leven denken we toch aan onze kinderwens. We hebben een paar maanden geleden een nieuw huis gekocht en daarbij hebben we ook rekening gehouden met extra kamertje. In de hoop dat het ons ooit gegund zal zijn. Met het inrichten van ons huis spookt het toch ook door het hoofd; hoe zou deze kamer eruit zien als het een een kinderkamertje zou zijn? Ik denk dan aan het bedje, de commode en de kleertjes. Ik zie het plaatje dan al helemaal voor me.’

Voor de gek gehouden

‘Binnen onze eigen omgeving is er niemand die onze draagmoeder zou kunnen of willen zijn. Een draagmoeder vinden is sowieso al moeilijk, maar als je in je eigen omgeving niemand hebt is het al helemaal lastig. Wat het ook zeer moeilijk maakt is dat in Nederland een stichting niet mag bemiddelen tussen draagmoeders en wensouders. Commercieel draagmoederschap is dan ook verboden in Nederland. We zijn zelfs bedonderd door een vrouw die onze draagmoeder wou zijn. We stuurden vele berichten heen en weer en hadden diepe gesprekken. Maar ze bleek ons te berichten vanaf een nepaccount.  Ineens konden we op geen enkele manier meer contact met haar krijgen en ook onze mails kwamen terug omdat het e-mailadres niet meer bestond.’

‘Wij willen heel graag trouwen en zijn onlangs verloofd. Regelmatig hebben wij het er samen over hoe we onze bruiloft voor ons zien. Hoe gaan we de zaal versieren, welke bloemen kiezen we en wie nodigen we uit. Maar als ik daaraan denk merk ik toch dat ik ook naar de schattige kinderkleding kijk. Onze kinderwens blijft een prominente rol spelen in ons leven. We hopen dat hier verandering in zou kunnen komen, dat is onze allergrootste wens.’



WENDY Herfst Special

Leven in liefde


Met o.a. interviews met Najib Amhali, Elle van Rijn en Mirella van Markus en hun partners over de liefde!



 
 

LAAT JE INSPIREREN DOOR ONZE WEKELIJKSE NIEUWSBRIEF