fbpx

Anouk (24) verloor haar vader aan kanker: ‘Het was mensonterend’

De 24-jarige Anouk weet nog precies die ene dag voor zich te halen. Haar vader bleek ongeneeslijk ziek te zijn. Met een kort ziekbed is haar held ineens uit haar leven verdwenen. Ter nagedachtenis aan haar vader en om iets te betekenen voor andere patiënten, doet Anouk vandaag mee aan de Alpe d’HuZes. Ze vertelt haar verhaal en neemt je mee in haar avontuur.

Die ene dag

‘4 november 2016, de dag dat het leven stil stond. We konden het niet geloven, de woorden kwamen niet binnen. Maar op dat moment kregen wij te horen: “Meneer u heeft prostaatkanker met uitzaaiingen.” Het woord ongeneeslijk hadden wij toen nog niet gehoord. We hadden nog goede hoop, totdat nader onderzoek gedaan werd. Hieruit bleek dat de kanker overal zat.’

Kop omhoog en doorgaan

‘Tijdens het gesprek dat daarop volgde, kregen wij te horen dat mijn vader ongeneeslijk ziek werd verklaard. Het enige wat er nog gedaan kon worden, was de kanker remmen door middel van chemotherapie en bestralingen. Als ik daar nu op terugkijk, vraag ik me wel eens af of we dat allemaal wel hadden moeten doen. Maar op dat moment wil je alles proberen om nog zo lang mogelijk in leven te blijven, terwijl je eigenlijk al weet dat je toch niet meer beter wordt. Kop omhoog en doorgaan, dat waren de woorden van mijn vader. Tot aan het einde is hij altijd zo strijdlustig en positief geweest. Hij heeft nog genoten van de allerkleinste dingen.’

Anouk en haar vader

Verlost

‘De strijd tegen de kanker heeft drie maanden geduurd. Op 5 februari is mijn vader overleden. Eindelijk uit zijn lijden verlost. Het had niet langer moeten duren, want wat de kanker met hem deed, was mensonterend. Wij hadden mijn vader natuurlijk nog liever veel langer bij ons gehad dan 22 jaar. Maar we hadden hem niet langer willen zien strijden tegen deze rotziekte.’

Humor, liefde en een luisterend oor

‘Voor mij en mijn broer was onze vader een man die alles over had voor zijn kinderen. Wij hoefden hem maar te bellen of hij kwam er al aan. Ook had hij een groot gevoel voor humor, hij wist je altijd aan het lachen te maken. Een luisterend oor en heel veel liefde is wat hij ons ook gegeven heeft. De dagen zijn nu nooit meer als toen. Er is een grote stilte gevallen. Feestdagen, verjaardagen, feestjes, het zal nooit meer zo zijn als voorheen. Ik zie nu al op tegen alle mooie momenten die gaan komen in mijn leven, waar ik hem dan moet missen.’

Alpe D’HuZes

‘Om op deze leeftijd al een ouder te moeten verliezen door die vreselijke ziekte gaat je niet in de koude kleren zitten. Daarentegen probeer ik altijd positief te blijven en te onthouden wat mijn vader altijd zei: “Zorg goed voor jezelf en ga door met leuke dingen doen.” Als het even tegenzit of het is even moeilijk, dan denk ik dat mijn vader had gewild dat ik door zou gaan. Dat geeft mij energie om dat ook echt te doen. Voor hem, maar ook voor alle andere mensen die strijden tegen kanker, wil ik mij inzetten voor het KWF. Vandaag ga ik de Alpe D’HuZes beklimmen, ter nagedachtenis aan mijn vader. Alle donaties gaan direct naar het KWF. Ik wil zo veel mogelijk geld inzamelen om ervoor te zorgen dat er in de toekomst niemand meer overlijdt aan kanker. Dat er niemand meer een dierbare moet missen. Dat niemand meer die pijn heeft en te jong overlijdt. Alle donaties zijn welkom, ik zou jullie daar enorm dankbaar voor zijn.’

Anouk

Anita Meyer: ‘Ik verloor niet alleen mijn ex-man, ook mijn manager en beste vriend.’

Kanker raakt ons allemaal: vrienden, families, organisaties – eigenlijk de hele samenleving. Eén op de drie Nederlanders krijgt in zijn of haar leven de diagnose kanker. Vanavond is om 20.30 uur live vanaf de Parade in Den Bosch de tv-show Nederland staat op tegen kanker te zien. Bekende en onbekende Nederlanders komen in actie voor KWF Kankerbestrijding en delen hun persoonlijke ervaring met kanker. Anita Meyer verloor haar ex-man en tevens beste vriend aan de gevolgen van maagkanker, zij deelt haar verhaal met ons.

‘Hart van mijn gevoel’

Anita Meyer draagt graag haar steentje bij door een bijzonder lied te zingen. ‘Ik ga het lied ”hart van mijn gevoel” zingen, een nummer dat ik al eerder heb gezongen in het programma ”The Passion”. De tekst van het nummer sluit echt aan bij mijn gevoel. Het nummer omschrijft het gevoel dat je hebt wanneer je met deze ziekte geconfronteerd wordt. Het is een vreselijke ziekte waar nog steeds heel veel mensen aan overlijden. Om deze reden sta ik op tegen kanker. We moeten allemaal opstaan tegen kanker, om toch te proberen zoveel mogelijk donateurs te werven.

Ik mis hem nog elke dag

Anita komt in actie voor het KWF omdat zij al meerdere dierbaren verloren heeft aan deze ziekte. ‘Mijn moeder en een vriendin van mij zijn jaren geleden overleden aan de gevolgen van kanker, maar ook mijn ex-man Ton heeft de strijd aan kanker verloren. Hij was niet alleen mijn ex-man, hij was ook mijn manager en mijn beste vriend. Ook na de scheiding waren we close, hij bleef gewoon mijn manager. Dit werkte heel goed voor ons, we zagen elkaar nog steeds dagelijks. Hij was er altijd voor mij en ik mis hem nog elke dag.’

Hoop en vrees

Het is heel bijzonder dat Ton zowel steun had van Anita als van zijn echtgenote Annemiek, twee hele belangrijke vrouwen in zijn leven. ‘Ton en ik gingen meer als vrienden met elkaar om. Ik heb van dichtbij meegemaakt wat voor een impact deze ziekte op je leven heeft. Je leeft tussen hoop en vrees. Er valt als het ware een deken van wanhoop over je heen. Ik realiseer me daarom extra goed dat je heel gelukkig mag zijn als je gezond bent.’

Uitzending

Nederland staat vanavond massaal op tegen kanker. Tijdens de live tv-show van 20:30 tot 22:00 uur op NPO 1 geeft KWF het startsein vanuit Den Bosch. Deelnemers zullen gezamenlijk een menselijk lint vormen. Dit lint staat symbool voor verbinding, doorzettingsvermogen en hoop. De mensen die deelnemen staan op voor iemand die geraakt is door kanker. In hun hand zullen ze een foto van hun dierbare vasthouden. Samen vormen zij een indrukwekkend menselijk lint door het centrum van de stad. Nog meedoen? Lees hier hoe!

Lisanne (20) kreeg botkanker: ‘Hoe mijn toekomst eruit ziet? Mijn toekomst is nu.’

Lisanne Spaander was een gewone puber net als alle andere, tot die ene dag. De dag dat ze hoorde dat ze botkanker had. Nog maar zestien jaar oud en in de bloei van haar leven. De grond zakte onder haar voeten vandaan. ‘Vanaf dat moment stond mijn leven in het teken van mentaal vechten, vallen en weer opstaan. ‘

Oog in oog met kanker

Lisanne had als jong meisje al een droom om zangeres te worden. Ze trad regelmatig op met haar eigen bandje. Zo ook voor het KWF, nog voordat ze zelf wist dat ze ziek was. Lisanne vertelt: ‘Dit deed ik voor mijn oma die de strijd tegen kanker verloor. Na het optreden kreeg ik heftige spierpijn in mijn bovenbeen. Deze pijn breidde zich uit naar het gebied rondom mijn bekken. Ik ging met mijn klachten naar de huisarts, maar die nam het in eerste instantie niet serieus. Hij zei dat het wel bij de leeftijd zou horen en stuurde mij naar een fysiotherapeut. Die ging aan de slag met dry needling, maar in plaats van dat de pijn verminderde, werd het juist erger. Op een gegeven moment kon ik mijn been zelfs niet meer bewegen.’ Eenmaal terug bij de huisarts nam hij de klachten wel serieus en werd Lisanne direct doorverwezen voor een scan. Ze vonden een tumor van twaalf bij twaalf centimeter met uitzaaiingen naar de longen. Daar stond ze dan, vol toekomstdromen, oog in oog met kanker.

Wonderkindje

‘Ik herinner me nog precies het moment waarop ik te horen kreeg dat ik botkanker had. Dit was tijdens een schoolexcursie met de theaterschool naar Gent. Ik wist gelijk dat er heftige tijden aan zouden komen. Een eenzame strijd om beter te worden. De prognose was heel slecht.’ Lisanne had het Ewing-sarcoom, een zeldzame en zeer kwaadaardige vorm van botkanker waar artsen nog maar weinig vanaf weten. ‘Het traject dat ik inging was zwaar. Ik kreeg meerdere zware chemokuren. Na achttien weken chemo was mijn tumor geslonken, meer dan dat in eerste instantie werd gedacht. Ik werd zelfs het wonderkindje genoemd.’

‘Ik was mezelf niet meer’

Artsen zouden mijn bot eruit halen en een prothese plaatsen in mijn bekkengebied . Maar dit liep helaas anders. ‘Ze vonden tijdens de operatie nog een aantal verdwaalde tumorcellen. Om deze reden hebben de artsen tóch besloten de operatie te staken. Om de tumor toch weg te krijgen, kreeg ik opnieuw chemo, gecombineerd met bestraling. Ik moest verder met het protocol dat ze hadden voor Ewing Sarcoom.  Elke dag moest ik samen met mijn moeder naar het ziekenhuis voor mijn bestraling van twintig minuten. Mijn bekken werden van vier kanten bestraald, waardoor ik zowel aan de binnen- als buitenkant brandwonden kreeg. Lopen, zitten, plassen, alles was pijnlijk. Ik was uitgeput. Te moe om over de dood na te denken. Toch voelde ik me, ondanks die pijn, verder gewoon gezond. Het waren de chemotherapieën en de andere behandelingen die mij ziek maakte, maar tegelijkertijd ook weer beter. Deze chemotherapieën, operaties en bestralingen werden mij soms teveel. Ik was mezelf niet meer.’

Sterke moeder-dochterband

In haar ziektetijd trad Lisanne bijna niet op, maar één optreden kon zij echt niet afslaan. ‘Dit was een optreden voor KIKA, samen met Jeroen van der Boom. Daar verzamelde ik al mijn kracht voor om dat te kunnen doen.’ De hoop om te genezen was heel sterk aanwezig. ‘Mij sla je niet zomaar uit het veld. Samen met mijn moeder ben ik de mentale strijd aangegaan tegen de kanker.’ Op moeilijke momenten trokken zij elkaar overeind. Je bent niet alleen ziek, de hele familie is erbij betrokken. ‘Haar moeders leven stond in het teken van verzorgen, mentaal sterk blijven, vallen en weer opstaan. Daarnaast  was mijn moeder altijd bezig met een zoektocht naar juiste voeding, alternatieve behandelmethoden en onderzoeken die in het buitenland plaatsvinden. Het is bewonderingswaardig hoe mooi de liefde van moeder naar dochter is, en andersom.

‘Vechtersbaas’

In moeilijke momenten kon Lisanne haar gevoel kwijt in muziek. Haar zelfgeschreven nummer ‘Vechtersbaas’ heeft een leven gekregen in het ziekenhuisbed. ‘Wanneer ik wakker werd met woorden en zinnen in mijn hoofd, wist ik dat ik het gelijk moest opschrijven. Terwijl ik rustig op mijn bed zat te zingen, kwamen er steeds meer verplegers rond mijn bed staan. Ze hadden tranen in hun ogen. Het nummer ‘Vechtersbaas’ heeft mij geholpen om deze rollercoaster een plekje te geven. Ondanks het mislukken van de operatie was de tumor na een jaar weg en mocht ik naar huis. Herstellen en weer op kracht komen.’ Het zingen van mijn eigen lied in een uitverkocht Ziggo Dome bij Marco Borsato’s Symphonica in Rosso is een droom die is uitgekomen. Dat kleine liedje, dat zoveel mensen heeft bereikt.’

‘De reis van mijn leven’

Lisanne had nog een droom: reizen. ‘Ik wilde meer van de wereld zien: witte stranden, helder blauw water. Het werd Thailand. Artsen raadden het af, omdat mijn lichaam nog niet sterk genoeg was, maar niemand kon mij stoppen. Met een voorraad aan pillen, vertrok ik helemaal alleen met mijn backpack naar de andere kant van de wereld. Een bijzondere ervaring die niemand mij meer afneemt. In het ziekenhuis bepalen de artsen alles, wanneer welke behandeling en wanneer welke pil. Maar ik heb tijdens deze reis echt naar mijn eigen lichaam geluisterd. Ik bepaalde wat goed was voor mijn lichaam. Voor kerst en oud en nieuw kwamen ook mijn broer en moeder die kant op gevlogen om samen de feestdagen te vieren. We hebben samen het heftige jaar afgesloten en zijn vol goede moed het nieuw jaar ingegaan.’

De kanker is terug

Dit was helaas van korte duur. Precies na twee jaar vrij van tumor begon Lisanne zich weer ziek te voelen. De tumor was terug. ‘Ik voelde meteen dat het mis was en de scan bevestigde dit. De eerdere zwaardere behandelingen sloegen niet aan. Via een optreden kwam ik in contact met een arts in Amerika die een patiënt had genezen met exact hetzelfde ziektevertoon als ik.  Ik werd opnieuw geopereerd en mijn schaambotje is er nu uitgehaald. Amerika raadde aan om alsnog een keer te bestralen. Dat hebben we gedaan. Mijn tumor is nu weg en ik voel me goed. Hoe mijn toekomst eruit ziet? Mijn toekomt is nu. Ik deel mijn ervaringen en ik maak me hard voor meer onderzoek naar deze vorm van kanker. Ook ben ik ambassadeur van het Prinses Maxima Fonds.’

‘Ik blijf altijd positief’

Op dit moment krijgt Lisanne zuurstofbehandelingen, twee uur per dag. ‘Door de bestralingen zijn mijn huidlagen als het ware aan elkaar vast gaan plakken. De zuurstofbehandelingen herstellen de schade die de chemotherapieën en bestralingen hebben aangericht. Hiervoor moet ik iedere werkdag op en neer reizen tussen Harderwijk en Arnhem. Dit maakt het extra zwaar, maar ik weet waar ik het voor doe: een gezond lichaam. Na de behandeling moet ik rusten en slapen, want het vergt veel van mijn lichaam. Gelukkig ervaar ik al de positieve effecten van de behandelingen. Mijn huid is al soepeler geworden. En wat voor mij nog belangrijker is: ik kan weer beter ademhalen, waardoor zingen makkelijker gaat. Dat is toch wat ik het liefst doe en het geeft mij kracht.’ Op 10 april wordt Lisanne opnieuw onderzocht en gaat ze door de scan om te kijken of het nog steeds goed gaat. ‘Ondanks deze heftige periode blijf ik altijd positief. Ik geniet van elke dag en ben dankbaar.’

Lisanne Spaander Vechtersbaas

BENR start online mega-campagne met bekend Nederland en KWF

De persoonlijke nieuwe single ‘Tranen van Geluk’ van de jongens van BENR (Robin Zomer en Bart Maessen) is vanaf 5 april overal te zien en te horen. Het liedje gaat over hoe je in een verdrietige situatie tóch altijd op zoek moet gaan naar de kleine geluksmomentjes in het leven. Om het nummer onder de aandacht te brengen heeft BENR een grote Instagram-campagne opgezet waar ook veel BN’ers aan meewerken.

Het nummer ‘Tranen van geluk’

Robin en Bart hebben het nummer geschreven naar aanleiding van de ongeneeslijk zieke vader van Robin. De vader van Robin heeft prostaatkanker, maar blijft ondanks de sleur die zo’n ziekte met zich meebrengt nog altijd positief. Robin: ‘Mijn vader gaat er gelukkig krachtig mee om, verdrietig zijn en piekeren zit er niet bij. Het streven naar geluk wel.’ Het nummer heeft niet alleen Robin verder geholpen. Hij heeft als doel om velen anderen te inspireren met de boodschap: ‘streef altijd naar geluk’. Zo ondervinden Robin en Bart het zelf ook. Als het bij Robin even tegenzit, brengt hij tijd door met zijn vrienden. Bart is erg druk, maar vindt rust bij zijn vriendin. Iedereen heeft een ander verhaal en vindt zijn geluk in iets anders, maar voor iedereen is de boodschap hetzelfde.

De campagne

Om de boodschap van het nummer een mooie lading te geven, is er een grote Instagram-campagne opgezet. Robin: ‘Online delen we vaak de leuke dingen en de dingen die goed en leuk lijken. Deze actie richt zich juist op het delen van de momenten dat mensen zich wat minder goed voelen.’ Hoe vinden zij geluk in minder goede tijden? Op 3 en 4 april roept BENR bekend en onbekend Nederland op om hun persoonlijke ervaring op Instagram te delen, afsluitend met de tekst ‘zoek altijd naar geluk, ook als het tegenzit. #Tranenvangeluk’. Door het voornamelijk via bekend Nederland onder de aandacht te brengen, bereikt deze boodschap zo’n 10 miljoen mensen. De jongens van BENR krijgen nu al veel toffe reacties over de campagne en veel komen er ook eerlijk voor uit dat zij inderdaad vaak alleen de leuke momenten delen. De boodschap heeft niet als doel om drama de wereld in te helpen, het is écht bedoeld om iets waar jij je minder over voelt, te veranderen in iets positiefs.

BENR & KWF

BENR hoopt met het nummer en de videoclip hun boodschap over te brengen en geld op te halen voor onderzoek naar kanker. BENR doneert alle YouTube-inkomsten van de videoclip aan KWF.

Teaser van ‘Tranen van Geluk’