Holland versus Ibiza: het alternatieve EK

Nu het EK in volle gang is vraagt Lauri, founder van One Day Retreat Ibiza en online magazine Nyepi, zich af voor welk land zij nu eigenlijk is. ‘Het zou zo logisch zijn om volmondig voor Nederland te kiezen, ook al woon ik al meer dan drie jaar op Ibiza. Ben ik dan voor Spanje? Nee, dat ook niet. Als Ibiza een land zou zijn, dan was ik team Ibiza en wel om de volgende redenen.’

1. De anderhalvecentimetersamenleving

Drie zoenen of een hand, veel spannender kun je het in Nederland niet krijgen. Op Ibiza vliegt men elkaar in de armen, zoals ze dat alleen bij Hello Goodbye doen. Ja, ook als dit de eerste ontmoeting is. Een stevige knuffel en een kus is de begroeting die hier geldt. Voordat je verder leest, zorg dan even dat je zit: de anderhalvemetersamenleving die bestaat hier niet. Op Ibiza doen we aan de anderhalvecentimetermaatschappij. Ja, er zit soms dan wel een mondkapje of twee tussen… alleen nooit een klein tweepersoonsbed. Natuurlijk kroelen we niet meer met random mensen, maar wel met onze bubbel. Juist die aanrakingen hebben ons erdoorheen gesleept, toen wij als eiland hermetisch afgesloten van de buitenwereld waren.

Douze points voor Ibiza; knuffelen = alles.

2. Het eiland

Ibiza is een eiland, duh. Of eigenlijk is het een dorp. Als madammeke uit de grote stad Amsterdam is dit weleens wennen. Vooral het geroddel over en weer. Stempels en namen vliegen je hier om de oren. Zo zou ik een open relatie hebben en ook een swinger zijn. Alhoewel ik gek ben op schommelen, is dat toch echt het spannendste wat ik hierop kan antwoorden. Ja, ik ben een knuffelkont, strooi met liefde en dankbaarheid en dat uit zich in vele vormen. Maar mij niet bellen als het om bullshit gaat. Oh, nog zo’n ding: het eiland. Jup, hier pleit ik schuldig. Ook ik zeg dit vaak als ik aan Ibiza refereer en geloof me als ik zeg dat ik niet de enige ben.

Meh, een paar minpunten door het geroddel.

3. Bier en shotjes bij het ontbijt

Wanneer ik rond een uur of negen in de ochtend een café binnenloop voor een cappuccino, kan ik niet anders dan glunderen als de barman of -vrouw bier aan het tappen is. De vijf in de klok, die kennen ze ook niet op Ibiza. Zin in bier? Dan bestel je bier. Ook is het altijd shotjes tijd. Zo hebben voornamelijk de werklui hier de traditie om de dag met een koud pilsje en een shotje af te tappen. Tja, waarom ook niet?!

Weer een voltreffer voor Ibiza.

4. Het past wel

Als een stel volleerde piercingsetters, lijken de meeste Ibicenco’s en Spanjaarden te leven volgens het motto: het past wel. In elk gaatje piercen ze een auto. Bumper van de buurman kussen hier, klein deukje daar. Porren, duwen en net zo lang steken totdat het past. Of persoon A of B hierdoor nog kan uitrijden is niet belangrijk. Dat er zowel op de eigen wagon als bij de buren krassen zijn ontstaan, dat doet er ook niet toe. Ik ben hier net zo verbouwereerd als gefascineerd door en geef toe dat ik op dit onderdeel nimmer team Ibiza zal worden.

Dit nijgt naar een gele of zelfs rode kaart voor Ibiza.

5. Free the boobies

Ik ben preuts geboren. Of nou eigenlijk begon het met de pubertijd en zo zit ik nog steeds in een proces wat dit topic betreft. Vol liefde en met een vleug jaloezie kijk ik naar de naakte mensen om mij heen. Lau, is dit een naaktstrand wordt mij vaak gevraagd? Uh nee, naakt zonnen, snorkelen of door het zand rollen is hier heel normaal. Free the boobs, free the pussies en ook de mannelijke juwelen zijn hier vrij. Ik hou ervan, het biedt hoop dat we ons Adam & Eva kostuum weer leren omarmen. Daar kunnen we in Nederland én ik als geboren Hollands Meiske nog veel van leren.

Het winnende doelpunt wat mij betreft.

 

 

Lees meer van Lauri:

Lauri verloor zes jaar geleden haar vader: ‘Soms hoor ik hem zeggen dat hij trots op mij is’

Lauri emigreerde naar Ibiza: ‘Op Ibiza heerst een hoger spiritueel bewustzijn’

Ontdek de ontspannende kracht van Yoga Nidra