fbpx

Fien over mateloos leven: ‘Het is alles of niets bij mij’

Eén koekje is gewoon niet genieten, vindt Fien. En het lukt haar ook nooit om het bij één wijntje te houden. Ze probeert al jarenlang te vechten tegen haar go big or go home-mentaliteit, maar maakt die mateloosheid haar juist ook geen leuk persoon? Het is voor Fien een echte hersenkraker, dat balansprobleem.  

Misschien heb ik het al eens gezegd, maar ik ben alles of niets. Je kunt mij uittekenen met uitspraken als: ‘Ik drink nooit meer’ en: ‘Vanaf vandaag eet ik alleen nog maar gezond’. Na een paar weken van streng regime met vier keer per week sporten, elke dag drie keer mediteren, nul toegevoegde suikers en avonden achtereen bedtijd om stipt 22:00 uur, vind ik mezelf dan aan het einde van de maand dagen achter elkaar op de bank met een kater, twee zakken chips als ontbijt en een uurtje slaap op de bank na nachtjes waarin ik alles heb gedaan dat ik niet van plan was. Ja, ook weleens op werkdagen.

Mezelf inhouden?

Gek wel, want ik zou mezelf zeker omschrijven als een doorzetter. Een doelgericht, standvastig type dat best goed voor zichzelf kan zorgen. Toch lukt het me niet om één drankje te doen. Of tevreden te zijn bij 2 sportmomenten in de week en op werkdagen mijn ochtend beginnen met een geleide meditatie. Ik begrijp die mensen ook eigenlijk nooit. Mijn schoonbroer bijvoorbeeld, die heeft 1 chocoladereep waar hij drie weken mee kan doen omdat hij elke avond bij de koffie één blokje eet. Hij verstopt hem overigens voor mijn zus, want die is net zoals ik: als het er is en je bent in je fuck-it-vibe gaat ‘ie in vijf minuten op. Met twee ijsjes erachteraan. En dan toch nog dat croissantje (of het hele pak) dat eigenlijk in de kast lag voor de brunch van zondag. Sterker nog, ik heb meerdere keren een half pak koekjes weggegooid in de hoop dat ik het dan niet diezelfde avond op zou eten. Probleem was dat ik alleen thuis was en een uur later het pak koekjes uit de prullenbak viste en de inhoud alsnog opat. Want ja, als je dan toch al bezig bent dan maakt het ook niet meer uit. Morgen nieuwe dag, zeg ik dan. Dit gebeurt me dan tegenwoordig niet meer trouwens, omdat ik geleerd heb van Miranda uit Sex And The City dat je er afwasmiddel over heen moet gooien ín de prullenbak. Dan kan je het ook echt niet meer opeten. 29 jaar oud, een goede baan, leuke vrienden en over het algemeen een blij mens dat voedsel weg moet gooien omdat ze zichzelf anders niet in kan houden. Belachelijk.

Balans

Voor mij is het echt een hersenkraker, dit balansprobleem. Ik vind balans zo’n irritant woord, maar helaas is het het enige dat ik kan bedenken als omschrijving van het probleem in mijn alles-of-niets-situatie. Ik heb erover gelezen op internet, het besproken met een aantal vriendinnen – maar ik kom er maar niet uit wat nou de oplossing is. Als controlfreak erger ik me daar aan. Als ik ergens een probleem in zie, zeur ik er even over en daarna los ik het op. Alleen dit issue speelt nu al jaren. Soms gaat het een tijdje goed, maar het komt altijd weer terug.

Vanochtend tijdens het mediteren, ja ik ben weer in een relatief goede fase, kwam er opeens een gevoel bij me op. Jarenlang probeer ik al te vechten tegen mijn go big or go home-mentaliteit. Als mensen me vragen mezelf te omschrijven, noem ik die eigenschap altijd, maar niet persé als iets waar ik trots op ben, of als iets dat ik omarm. Ik besefte me opeens dat ik al tijden bezig ben om mezelf te veranderen en dat ik de oplossing misschien wel zoek in de verkeerde hoek. Stel: je bent een chaoot. Is het dan realistisch om te stellen dat je opgeruimd, vol orde, met een strakke planning door het leven gaat en dat dat je doel moet zijn? Of zou het ook kunnen dat je bij de acceptatie van zo’n eigenschap, manieren kunt vinden om er mee te dealen? Om de chaos, leefbaar te maken en te houden voor jezelf en de mensen om je heen. Met andere woorden: ik zoek al tijden naar balans, maar zit die bij mij niet juist in disbalans?

Het zou kunnen dat dit tot niks leidt hoor, maar ik ben toch benieuwd wat zich zal ontwikkelen als ik alles-of-niets een beetje op zijn beloop laat. Wat zou er gebeuren als die twee de ruimte geef om elkaar natuurlijk gezien rond het middelpunt houden? Ik merk dat ik de regels en de daarbij behorende teleurstellingen die ik mezelf opleg namelijk een beetje zat word. Plus, ik geniet ook van mijn alles-momenten. Dat maakt me denk ik ook leuk, hoewel het soms heftig kan zijn. Ik beleef dan vaak de gekste avonturen met de leukste mensen, draai mijn beste dagen op werk en heel eerlijk, ik vind één koekje gewoon niet genieten.

Qmusic radiopresentatrice Fien Vermeulen overleefde lymfklierkanker en wil mensen nu inspireren op het gebied van gezondheid, geluk en survivallen. Elke twee weken schrijft ze een blog voor wendyonline.nl. 24 september verschijnt het boek van Fien: Het Regent Zonnestralen. Kijk voor meer informatie op de site.

Meer mooie verhalen van Fien lees je hier.

Volg ook het inspirerende Instagramaccount van Fien:

(Visited 923 times, 1 visits today)

MEEST VIEWED

Blije momenten met onze
wekelijkse nieuwsbrief