fbpx

Femke Merel van Kooten overwon stotteren en richtte haar eigen politieke partij op: ‘Dit is een nieuw begin voor mij’

In de rubriek ‘Vrouwen met Impact’ spreekt WENDY met vrouwen die een verschil maken voor onze maatschappij. Dit keer politica Femke Merel van Kooten (39), die als jong meisje een ernstig stotterprobleem had waardoor ze heel onzeker was. Maar ze is nu wie ze van binnen altijd al was: een krachtige vrouw die met haar eigen partij Splinter, opkomt voor mensen zonder stem. Met behulp van Ingrid Del Ferro is ze helemaal afgekomen van het stotteren. Samen willen ze dit bereiken voor de rest van stotterend Nederland.

‘Het meisje dat eerst heel introvert was en haar eigen naam niet kon uitspreken, werd langzamerhand een meisje dat vloeiend kan spreken. Uiteindelijk heb ik dat prachtige podium van volksvertegenwoordiger kunnen bereiken. Dit had ik nooit kunnen doen als ik nog stotterde. Het stotteren heeft me wel beïnvloed. Ik merk dat ik sneller boos word over onrecht, omdat ik vroeger geen stem had. Maar dit geeft me ook een drive om op te komen voor de kwetsbaren in de samenleving, waar ik heel dankbaar voor ben.’

Hoe was het om op te groeien met stotteren?

‘Totdat ik vier was, sprak ik best goed. Pas toen ik naar school ging begon het stotteren. We begonnen met leren lezen, en het nam een ernstige vorm aan. Als we het rijtje afgingen en ik aan de beurt kwam met een zinnetje voorlezen, was ik al aan het aftellen wanneer ik moest. Naarmate het vaker fout ging, merkte ik dat er om me heen werd gegniffeld. De spreekangst nam toe en zo het pesten ook. Het is heel lastig als je iets wil zeggen, maar je jezelf niet kan verdedigen.

Ik ging op jonge leeftijd naar een logopedist, maar die gaf mij niet veel vertrouwen. Hij vertelde me dat het niet beter werd en ik ermee moest leren leven. Het stotteren zorgde ervoor dat ik geen vriendinnetjes maakte op de basisschool. En het pesten werd met de jaren alleen maar erger. Eén van de heftigste momenten was toen een jongetje een alarmpistool mee had genomen naar school. Hij zei dingen zoals: ‘’Ik ga je pony doodschieten of ik ga jou doodschieten.’’ Ik herinner me dat ik me heel gestrest en bedreigd voelde.’

Hoe ben je van dat stotteren afgekomen?

‘Voordat ik naar de middelbare school ging, wilde mijn moeder een methode vinden om van het stotteren af te komen. Ze kwam uit bij de Del Ferro methode, waar Ingrid Del Ferro een intakegesprek met mij had. Ik kreeg gelijk hoop dat ik wel van mijn stotteren kon afkomen. Na afloop van deze cursus kon ik eindelijk weer vloeiend praten. Ik ben toen voor 95 procent van het stotteren afgekomen. Later, toen ik in de politiek terecht kwam, merkte ik dat ik tijdens stressmomenten mijn zinsbouw veranderde, of iets niet vloeiend kon zeggen. Ik voelde me weer zoals ik me voelde in de kring op de basisschool. Ingrid Del Ferro zag mij op tv tijdens een interview praten over het stotteren. Ingrid benaderde mij en heeft me geholpen om van de laatste vijf procent af te komen.’

Ingrid: ‘In Nederland stotteren ongeveer 175 duizend mensen, maar je hebt ook nog mensen die verborgen stotteren. Dat zijn mensen die bepaalde woorden vermijden of synoniemen zoeken. Ik spreek expres over iemand die stottert en geen ‘stotteraar’. Dat stotteren is namelijk niet wie je bent.  Ik kan je vertellen dat je niet met je stotteren hoeft te leren leven, maar dat iedereen van stotteren kan afkomen. Ik vind het daarom ook belangrijk dat zowel volwassenen als kinderen dat weten.’

Wat is de Del Ferro methode?

Ingrid: ‘De Del Ferro methode is wetenschappelijk onderzocht, nadat mijn vader Len Del Ferro, 45 jaar geleden ontdekte dat stotteren een lichamelijke oorzaak heeft. Toch blijven logopedisten je aanleren dat je blijft stotteren en dat je ermee moet leren leven. Mijn vader ontdekte dat je ademhalingsspier onregelmatige stotterende bewegingen maakt wanneer je stottert. Als je die spier traint zodat die altijd een vloeiende beweging maakt, kom je van het stotteren af. Ook is het een stukje zelfvertrouwen leren ontwikkelen en spreekangsten afbouwen. Daar helpen wij bij, om iemand weerbaarder en sterker te maken.’

Hoe voelde het om stotteren te overwinnen?

‘Stotteren is niet iets dat vanzelf over gaat, je moet het echt overwinnen. Als je dat overwint, dan geeft dat zo’n ontzettende kracht. Als ik dit kan, kan ik alles. Om in de tweede kamer te zitten, moet je natuurlijk wel verstand hebben van taal. Maar dat zat bij mij wel goed. Omdat ik me niet met woorden kon uitdrukken, schreef en las ik vroeger veel. Het moment dat ik van het stotteren af was, had ik al de hele boekenkast uit.’

Als lijsttrekker van de politieke partij Splinter doet Femke Merel van Kooten dit najaar opnieuw mee aan de verkiezingen, wat betekent die partij voor jou?

Splinter staat voor mij voor scherp en onafhankelijk. Vasthoudend doorvragen en alle misstanden aan de kaak stellen. Het logo van Splinter heeft voor mij naast een politieke betekenis ook persoonlijke betekenis. Een feniks die uit de as herrijst. Dit is voor mij een nieuw begin, nadat ik het stotteren heb overwonnen. Een nieuw begin is iets dat veel mensen nu nodig hebben.’

splinter Femke Merel van Kooten overwon stotteren en richtte haar eigen politieke partij op: ‘Dit is een nieuw begin voor mij’

Wat wil jij betekenen voor anderen?

‘Eén van de eerste dingen die ik wil aanpakken, is de hulp voor mensen die stotteren. Logopedie zit in de basisverzekering, maar alternatieven zoals de Del Ferro methode niet. Terwijl een logopedist je leert hoe je ermee omgaat en de Del Ferro methode je helpt er van af te komen.

De kwaliteit van mensen hun leven gaat namelijk echt achteruit als ze niet de bijpassende studie, beroep of relatie kunnen kiezen door het stotteren. Als je niet kan zijn wie je bent doordat je stottert, is dat heel moeilijk leven. Daarom zal ik ervoor gaan strijden dat niet reguliere stottertherapieën zoals de Del Ferro Methode, wordt opgenomen in de basisverzekering.

beeld: Petra Hoogerbrug



WENDY Zomer special

Zomer op een eiland!


Een special vol eilandliefde en eilandinspiratie.



 

LAAT JE INSPIREREN DOOR ONZE WEKELIJKSE NIEUWSBRIEF