fbpx

Binnenkijken bij Viktor Brand

Door: Quintcy

Foto: Lisa Wind

Viktor Brand (48) kennen we als presentator van een groot aantal programma’s op SBS6, o.a. van Shownieuws, vtwonen, Huizenjacht, De wereld volgens 80-jarigen en Helden door de modder VIPS. Op dit moment presenteert hij Mr Frank Visser: hoe is het nu met?

73 vierkante meter telt het huisje van presentator Viktor Brand en zijn vriend in ’s-Graveland, maar eenvoudig is het allerminst: niets staat er ‘zomaar’ en de mannen houden van gadgets en mooie spullen. ‘Als we een film willen bingen, zetten we het licht op oranje, daar word je zo lekker rustig van.’

Klein maar fijn

Viktor Brand staat voor het raam en blikt over de weilanden met daarachter het bos van Gooilust, een buitenplaats in ’s-Graveland. ‘Dat is het fantastische van deze plek, dat we zo met de hond het bos in lopen,’ zegt hij. ‘We zijn al een tijdje op zoek naar een ander, groter huis, maar bijna nergens woon je zo dicht bij het bos als hier. Vorige week hadden we bijna een groot huis gekocht; we hadden al een bod uitgebracht. De volgende ochtend werden we wakker en dachten: wat hebben we gedáán?’ Lacht: ‘Toen hebben we alles weer afgeblazen.’ Ook het uitzicht aan de achterkant is fijn. Het terras achter, dat ze in de zomer opsieren met planten en gezellige kussens op de banken, ligt aan het water en kijkt uit op een hooiberg. Hij houdt van de dorpse sfeer, zegt Viktor. ‘Ik ga graag naar de stad, maar wonen doe ik het liefst buiten.’

Twaalf jaar geleden kocht hij het huis, hij was nog alleen in die tijd. Later kwam zijn vriend André erbij wonen. Een woonkamer en een keuken, boven drie slaapkamers, meer is het niet. Last hebben ze er niet van. Vaak zeggen ze tegen elkaar: ‘Al worden we putjesschepper, hier kunnen we altijd blijven wonen.’ Je weet immers maar nooit hoe het loopt in tv-land. En ja: klein wonen heeft ook voordelen. ‘We houden van reizen, van mooie spullen. Het is fijn om daar geld voor over te houden. Stedentrips in Europa, met kerst naar Thailand, dat soort dingen doen we graag.’ En ach: veel thuis zijn ze ook niet. Viktors vriend heeft een drukke baan, zelf is hij vaak onderweg en in het weekend gaan ze graag ergens naartoe.

Eames-stoel

Het grappige is: het huis is klein, maar geenszins simpel of eenvoudig. Deze mannen houden van mooie spullen, dat zie je meteen. Wat als eerste opvalt: de zwartlederen loungestoel met palissanderhouten onderkant van Charles en Ray Eames, een iconische klassieker in interieurland. Viktor: ‘Toen ik vtwonen presenteerde, kwam ik die stoel overal tegen. Hij keek me aan, kóóp mij. Van het geld dat hij kost kun je een kleine middenklas auto kopen, maar dit is een stoel voor het leven. En we hebben geen kinderen, daarmee verantwoorden we altijd de dure uitgaven in huis, haha.’ Een andere opvallende klassieker: de leren bank van Montis. ‘Ik houd van mannelijke spullen. De vorm van deze bank en de kleur van het leer vind ik heel mooi.’

De invloed van het presenteren van vtwonen

‘Ik heb er veel merken door leren kennen. En het heeft me ook zeker geïnspireerd. De muur van de woonkamer is bijvoorbeeld in de kleur French Gray van Farrow & Ball; die kende ik uit het programma. Maar ik heb in de loop der jaren wel echt mijn eigen smaak ontwikkeld. Ik vind het belangrijk dat een huis ook gezellig en persoonlijk is. Soms kwam ik voor vtwonen in stijlpaleizen waarvan ik dacht: hoe kun je hier gelukkig worden? Waar zijn de foto’s, hoe kunnen kinderen hier spelen? Een huis moet leefbaar zijn. Mijn vriend houdt van echt strak en zou bijvoorbeeld liever geen kussens op de bank willen, maar ik vind dat juist gezellig. Een huis moet geen ijskast worden. En bovendien zit een bank met kussens lekkerder, ook niet onbelangrijk.’

Een Gloriosa in een vaasje

Hoe langer je rondkijkt in het huis, hoe meer details opvallen. En ze blijken allemaal een verhaal te hebben: niets in het huis staat er ‘zomaar’. Een korte opsomming: de Delfts blauwe vaasjes waren ooit van Viktors oma. De messing kandelaars van de Spaanse ontwerper David Marshall kenden ze uit Spanje, waar ze vaak een huis huren – een vriendin vond er een voor hen op Marktplaats. In de vensterbank staat de helft van een kandelaar die Viktor ooit met zijn beste vriendin in Parijs kocht, de vriendin heeft de andere helft. Er staan oude karaffen en borrelglaasjes van oma. Aan de wand een foto van de Amerikaanse fotograaf Slim Aarons, uit de serie ‘Desert House Party’. Ooit gezien in een galerie in Parijs en nadat zijn vriend hem twee jaar als screensaver op zijn telefoon had gehad, kocht Viktor de foto voor hem. In een klein vaasje staat altijd een Gloriosa, een s’-Gravelands bloemetje. Het vloerkleed namen ze mee uit Marrakesh.

Viktor loopt naar het antieke theekastje (‘Als tegenhanger voor de strakke meubelen’) waarin een kleine drankvoorraad staat. Zelfs de flessen die erin staan hebben hun eigen verhaal. Een fles Angel d’Or uit Mallorca bijvoorbeeld en een fles Tanqueray uit Sevilla, een gin met sinaasappelsmaak, beide drankjes herinneren aan mooie vakanties. De roomspray is van het Pulitzer hotel in Barcelona, waar ze elk jaar komen. ‘Als ik het rondspuit, heb ik weer even het idee dat ik daar ben.’

Trap van waterbuffelleer

Ze houden van gadgets. Neem de verlichting. De Philips Hue-lampen kunnen niet alleen fel of zacht gezet worden, met een speciaal apparaatje kunnen ze ook allerlei kleuren aannemen. Viktor: ‘Als we hier een feestje hebben, maken we er met de lampen een disco van en als we zin hebben om een film te bingen, zetten we de lampen op een oranje stand, daar word je lekker rustig van. Verlichting is vaak een ondergeschoven kindje in een huis, maar het bepaalt veel.’ Ook de trap moet voor menigeen een jongensdroom zijn. Gemaakt van zwart waterbuffelleer en met dimbare verlichting op elke tree. ‘Echt een gave trap. ‘s Nachts is het hier net Schiphol, haha.’

Welk item zou je nooit meer willen missen?

‘De stoomoven! Ik had de neiging om vaak een soort bejaardeneten te maken, veel te gaar gekookt, maar met de stoomoven gebeurt dat me nooit meer. Je kunt hem vooraf instellen en hij weet uit zichzelf hoelang de aardappeltjes precies moeten stomen en de groenten. Het komt er perfect uit.’

Wat een mooie pannen ook trouwens…

‘Mijn moeder zegt altijd: “Je hoeft niet rijk te zijn, je moet wel goede pannen hebben. Een goede pan gaat zo lang mee. Een van de gietijzeren pannen heb ik van mijn ouders gekregen. En voor mijn gehaktballen gebruik ik die rode in de vorm van een hart.’

Wat staat er altijd in je ijskast?

‘Een goede fles witte wijn. En Fever-Tree Tonic, een goede tonic om te mixen met gin. Drinken doe ik alleen in het weekend, doordeweeks nooit.’

Vieren jullie kerst hier?

‘In plaats van een kerstboom laat ik altijd een mooi stuk maken bij een bloemist. We hebben hier wel met de familie kerst gevierd, dan halen we een tafel van boven. Gaat prima. Maar we vluchten ook graag, heerlijk om om twaalf uur ’s nachts ergens op een Thais strandje te zitten. Dit jaar zijn we wel thuis en eten we waarschijnlijk bij de familie.’

We lopen nog even naar buiten. Aan de overkant van de weg ligt het Zuiderland, een groen veld waar de buurt een aantal picknicktafels heeft neergezet en waar iedereen gebruik van mag maken. Vandaar loop je zo het bos in. Misschien gaat het nog lukken, een groter huis vinden met grote tuin dat ook aan de rand van het bos ligt. Maar ja – als hij eerlijk is: hij ziet zichzelf niet elk weekend op de grasmaaier zitten. Tuinieren is ook niet zijn hobby. En een groot huis met een hoge hypotheek is ook een last. Als het niet lukt, blijven ze gewoon lekker hier.

(Visited 131.244 times, 6 visits today)






MEEST VIEWED

Blije momenten met onze
wekelijkse nieuwsbrief