Lauda’s vernauwing in haar belangrijkste kransslagader werd gemist: ‘Ik heb mijn eigen leven gered’

Deze week delen we elke avond een verhaal van iemand die met een hartziekte te maken kreeg. Vanavond delen we het verhaal van Lauda, die door vallen en opstaan heeft geleerd om goed voor zichzelf op te komen. Cardiologen en doctoren luisterden niet naar haar en dit werd haar bijna fataal. ‘We waren er net op het nippertje bij. Ik had vijf minuten later een hartinfarct kunnen hebben.’

‘In het vroege voorjaar van 2018 kreeg ik hartklachten. Ik had al vaker hartkloppingen, maar nu kreeg ik ook pijn tussen mijn schouderbladen. Omdat het vrouwenhart anders is en andere klachten geeft dan het mannenhart, heb ik een afspraak gemaakt bij een cardioloog die gespecialiseerd is in het vrouwenhart. Bij de eerste afspraak was mijn bloeddruk zo hoog, dat een eventuele fietsproef fataal zou kunnen zijn. Je merkt niet zoveel van een hoge bloeddruk. Ik wist wel dat deze hoog was, maar dat deze levensbedreigend hoog was, besefte ik niet. Omdat het bij vrouwen met hartklachten, meestal lijkt te gaan om problemen met de kleine bloedvaten, werd een hartkatheterisatie gedaan. Ze besloten dat ik aan de medicatie moest. Ik kreeg medicijnen, omdat de focus werd gelegd op mijn hoge bloeddruk. Diep van binnen heb ik wel twijfels gehad, het voelde gewoon niet goed. Later bleek dat hetgeen ze tijdens deze eerste hartkatheterisatie hadden gezien niet zo onschuldig was als ze dachten.’

Laatste waarschuwing

‘De veel te hoge bloeddruk zag ik als mijn laatste waarschuwing. Ik wilde gezonder leven en gooide daarom mijn leven om. Van iemand die zelfs het kijken naar sport te vermoeiend vond, veranderde ik in iemand die sport leuk ging vinden en steeds fanatieker werd. Ik had Sarcoïdose in mijn longen, waardoor ik bijna niks meer kon. Door de medicijnen was ik veel aangekomen.  Mede door gezond leven, gezond eten en sporten, zag ik het lichaam terug van toen ik in de twintig was en ik was toen bijna 49. Ik straalde die zomer; voor het eerst sinds jaren was ik weer blij met mijzelf. Niet wetende wat ons het najaar te wachten stond…’

Klachten

‘De laatste waarschuwing die ik voor mezelf in 2018 had gehad, bleek niet de laatste waarschuwing. Hoewel ik heel gezond leefde en mijn bloeddruk weer goed was, kreeg ik toch weer ernstige klachten. Het lopen ging steeds moeizamer en mijn benen wilden wel, maar mijn hart zei wat anders. Omdat ik in de veronderstelling was dat het toen slechts ging om een veel te hoge bloeddruk die door gezond leven, gezond eten en sporten, gewoon normaal was, negeerde ik in eerste instantie mijn klachten. Tot eind juli, deze bewuste dag vergeet ik nooit meer. Mijn man moest die dag naar de pijnpoli. Op de heenweg had ik al last van hartritmestoornissen, die had ik de laatste tijd wel vaker, maar nu bleef het aanhouden. Vanwege corona mocht ik niet met mijn man mee naar binnen en bleef ik in de auto zitten. In de auto voor de deur van een kliniek. Heel even heb ik getwijfeld om niet gewoon naar binnen te lopen en om hulp te vragen. Ik begon mij toch wel zorgen om mezelf te maken. Tijdens het wachten heb ik de huisarts gebeld. Gelukkig kon ik diezelfde middag nog op het spoedspreekuur komen. Ik bleef op mijn strepen staan. Dit klopte niet, dit kon niet, dit paste niet bij mijn goede conditie, daardoor werd ik doorgestuurd naar de cardioloog. Door het coronavirus duurde het even voordat ik terecht kon. Na de standaard onderzoeken werd er een CT‐scan gemaakt en daaruit bleek een ernstige vernauwing in de belangrijkste kransslagader van het hart. Ik schok enorm. Hoe had dit kunnen gebeuren?’

Gelijk

‘Volgens de interventiecardioloog die de daaropvolgende hartkatheterisatie uitvoerde, zei een CT‐ scan niet zo veel. Dit werd tijdens het onderzoek ook gewoon tegen mij gezegd. Met andere woorden; hij ging ervan uit dat het niets was. Ik was immers een gezonde, slanke vrouw, die bovendien voor een dergelijke vernauwing nog veel te jong was. Het waren allemaal vooroordelen waar hij zich aan vast hield. Aangekomen bij de belangrijkste kransslagader van het hart, werd hij stil en zei hij letterlijk: “Mevrouw heeft gelijk”. Er bleek een vernauwing van meer dan 90 procent te zitten in de belangrijkste kransslagader van mijn hart. Een dergelijke vernauwing op die plek betekent dat hij niet verder mocht gaan. 5 minuten later had ik een hartinfarct kunnen hebben gehad. Mijn situatie moest eerst worden besproken in het hartteam, dat bestaat uit cardiologen en hartchirurgen. Van ‘niets’ ging ik opnieuw naar ernstig ziek.’

Eigen leven gered

‘Omdat het spoed had, ben ik ’s avonds nog geopereerd. Door mijn vasthoudendheid heb ik mijn eigen leven gered. Natuurlijk was ik blij voor mezelf, maar mijn gedachte ging ook naar al die vrouwen die er te laat bij waren geweest. Er overlijden immers meer vrouwen aan hart- en vaatziekten dan aan borstkanker. Achteraf bleek er in 2018 al een kleine vernauwing te zitten, daar had de cardioloog toentertijd geen melding van gemaakt. ‘

Toekomst

‘Ik ben nog jong en moet erg erg aan wennen dat ik nu voor het leven een hartpatiënt ben, maar langzamerhand leer ik er mee leven. We nemen het meer of minder met de dag. Ik maak plannen voor de zomer. Ik kan mij intens verheugen om 6 uur lang op een zomerse dag te gaan wandelen, om echt even tijd voor mezelf te nemen. Echt ver vooruitkijken doe ik niet, dat vind ik te eng. Een hartinfarct komt als het goed is niet meer terug. Die stent voelt als iets lichaamsvreemd.’

Lauda schreef haar verhaal over haar eigen gezondheid op in een boek. Ik ben 50: Vallen en weer opstaan. Klik hier om meer te lezen over haar gepubliceerde boek. ‘Gebeurtenissen in je leven maken tot wie je bent, maken dat je leert, dat je groeit. Door alles wat er is gebeurd, ben ik ervan overtuigd dat er een reden is dat ik er nog ben, dat er nog een taak is die op mij wacht.  Met mijn boeken hoop ik vrouwen te kunnen inspireren.’

Ik ben 50 - Vallen en weer opstaan - Lauda Verburg

Lees hier meer inspirerende levensechte verhalen:

Susan had een late miskraam: ‘Mijn kindje zat al twee weken dood in mijn buik’

Eveline is zwanger van een kindje met een afwijking en haar man heeft kanker: ‘Elke dag is weer een achtbaan’

Heb jij ook een verhaal dat je op wendyonline.nl zou willen delen? Stuur dan een mail naar naomi@wendymultimedia.nl